فیلم The Brothers Karamazov 1969

اگر نسخه معروف‌تر این اقتباس از رمان داستایوفسکی با بازی یول براینر در سال 1956 را دیده‌اید، با اصل داستان سه خواهر و برادر به نام‌های "دیمیتری" (میخائیل اولیانوو)، خبرنگار آرزومند "ایوان" (کیرill لاوروف) و "آلویشا" (آندری میاگکوف) آشنا هستید. آن‌ها به لطف مادر مرحومشان از خانواده‌ای مرفه هستند و همان‌طور که انتظار می‌رود، در زندگی مسیرهای متفاوتی را انتخاب کرده‌اند. "آلویشا" به زندگی در...

اگر نسخه معروف‌تر این اقتباس از رمان داستایوفسکی با بازی یول براینر در سال 1956 را دیده‌اید، با اصل داستان سه خواهر و برادر به نام‌های "دیمیتری" (میخائیل اولیانوو)، خبرنگار آرزومند "ایوان" (کیرill لاوروف) و "آلویشا" (آندری میاگکوف) آشنا هستید. آن‌ها به لطف مادر مرحومشان از خانواده‌ای مرفه هستند و همان‌طور که انتظار می‌رود، در زندگی مسیرهای متفاوتی را انتخاب کرده‌اند. "آلویشا" به زندگی در کلیسا روی آورده، "دیمیتری" کمی به سمت زندگی بی‌هدف کشیده شده و "ایوان" بیشتر به نوعی فلسفی فکر می‌کند. در این میان، پدرشان "فیودور" (مارک پرودکین) تقریباً دیمیتری را رها کرده است. در این خانواده عشق چندانی وجود ندارد، جز شاید برای "آلویشا" که نگرش کلی‌اش به زندگی، معصومانه و بخشنده است. اما به‌طور کلی، این مردان در حال فاصله گرفتن از یکدیگر هستند، هرچند که از یک ژن مشترک برخوردارند. با پیشرفت داستان، پیچیدگی‌هایی در روابط خانوادگی و همچنین در ارتباطات با زنان زندگی آن‌ها به وجود می‌آید. به‌ویژه "دیمیتری" می‌بیند که قمارش عشقش به "گروشنکا" (لیونلا پیریوا) را به خطر می‌اندازد، که این موضوع به پدرش فرصتی شیطنت‌آمیز می‌دهد تا سعی کند راه‌های ولخرجی پسرش را متوقف کند. این اقتباس به‌طور نسبتاً وفادارانه به کتاب، در سه فصل روایت می‌شود و با بزرگ‌تر شدن برادران و نوسانات روابطشان پیش می‌رود. به‌خصوص تلاش‌های میاگکوف به عنوان "آلویشا" برای من به عنوان مردی با روحیه‌ای درونی و معنوی تأثیرگذار بود، فردی که باید با یک جامعه در حال تغییر و سوالاتی درباره ایمان خود کنار بیاید، در حالی که واقعاً برای این کار آماده نیست. پرودکین نیز به‌خوبی نقش پدر را ایفا می‌کند و خود داستان ترکیبی از آرزو، شهوت و عشق با مذهب و به‌طور نسبی آزادی را به تصویر می‌کشد که واقعاً فکر برانگیز است. البته این فیلم به‌عنوان یک اثر سرگرم‌کننده در نظر گرفته شده است، بنابراین برخی از نقاط داستان اصلی را قطع کرده و شاید کمی کلیشه‌سازی به‌عنوان مجوز سینمایی در میان تولیدی که گاهی خشک و بی‌روح به نظر می‌رسد، وجود داشته باشد. اما هنوز هم فیلمی تحریک‌آمیز و چالش‌برانگیز برای تماشا است و ممکن است شما را به خواندن رمان ترغیب کند.