فیلم The Big Heat 1953

فریتز لانگ خوب می‌داند چگونه وسواس و فساد را به تصویر بکشد. داستان دربارهٔ کارآگاه دیو بنیون است که در حال تحقیق دربارهٔ خودکشی یک پلیس فاسد به‌نام تام دانکن است. هرچه او بیشتر پیش می‌رود و همکارانش نگران‌تر می‌شوند، همسرش در اثر بمبی که برای او طراحی شده بود به‌طرز ناخواسته‌ای کشته می‌شود. بنیون از مردی خانواده‌دار و متین به شخصی انتقام‌جو و وسواسی تبدیل...

فریتز لانگ خوب می‌داند چگونه وسواس و فساد را به تصویر بکشد. داستان دربارهٔ کارآگاه دیو بنیون است که در حال تحقیق دربارهٔ خودکشی یک پلیس فاسد به‌نام تام دانکن است. هرچه او بیشتر پیش می‌رود و همکارانش نگران‌تر می‌شوند، همسرش در اثر بمبی که برای او طراحی شده بود به‌طرز ناخواسته‌ای کشته می‌شود. بنیون از مردی خانواده‌دار و متین به شخصی انتقام‌جو و وسواسی تبدیل می‌شود و فشار و انتقام به‌زودی دامن مسببان را می‌گیرد. سیدنی بوهام از یک سریال روزنامه‌ای استفاده کرد و فیلمنامه‌ای فشرده، نیش‌دار و بسیار تیره نوشت. فریتز لانگ با کمک فیلم‌برداری دقیق چارلز لانگ، آن را در پوششی از تاریکی و ناپاکی نوآر قرار داد. فیلم که قصه‌ای از قتل، انتقام و نفرت خالص را روایت می‌کند، هنوز هم به‌عنوان یکی از بهترین نمونه‌های نوآر دههٔ پنجاه که بر دیالوگ تکیه دارد برجسته است. لانگ کمتر به نمایش مستقیم خشونت علاقه‌مند است و بیشتر واکنش شخصیت‌ها نسبت به خشونت را به تصویر می‌کشد؛ این رویکرد حالتی تاحدی اثیری و تأثیرگذار پدید می‌آورد و خود فضا و صحنه‌ها در شکل‌گیری شخصیت‌ها سهم قابل‌توجهی دارند. خشونت شوک‌آور فیلم—به‌ویژه صحنهٔ بدنام پاشیدن قهوه—هنوز هم در قساوتش تکان‌دهنده است و از بسیاری آثار هم‌دوره فراتر می‌رود. بازیگران درخشان‌اند: گلن فورد در نقش بنیون شاید هرگز بهتر از این نبوده، اما در کنار گلوریا گراهام که در نقش دبی مارش حضوری ماندگار و پیچیده دارد، اندکی کم‌اثر به نظر می‌رسد. گراهام با نقش یک مَلی که تصمیمی می‌گیرد با پیامدهایی گسترده، یکی از بهترین و شاید ضدقهرمانانه‌ترین چهره‌های نوآر را ارائه می‌دهد؛ جای تأسف دارد که چرا دوران حرفه‌ای او به‌شایستگی قدرنهاده نشد. تکمیل‌کنندهٔ این میزان بازی‌های برجسته، لی ماروین در نقش وینس استون است که شخصیتی شنیع و بی‌رحم را به‌طرزی تأثیرگذار بازی می‌کند. فیلم اثری قدرتمند، مهیج و فوق‌العاده در ژانر نوآر است—نزدیک به یک شاهکار—هرچند بازی گلن فورد در نقش اصلی تا حدی تک‌بعدی و در مقابل انرژی تهدیدآمیز ماروین کم‌رمق به‌نظر می‌رسد. 9/10