فیلم Open Windows 2014

شب نبرد هکرها! از وقتی فیلم اکران شد مشتاق دیدنش بودم و بالاخره فرصت کردم. فیلم‌های هکری که آدم را کامل راضی کنند زیاد نیستند؛ جز «Who Am I» چیزِ به‌این‌مؤثری ندیده‌ام. این فیلم تا حدی شبیه به فیلم‌های found‑footage بود؛ همه‌چیز از وب‌کم‌ها و دوربین تلفن‌ها نمایش داده می‌شود و چندان واقع‌گرایانه نیست — حتی کسانی با دانش پایه‌ای از کامپیوتر هم این را متوجه...

شب نبرد هکرها! از وقتی فیلم اکران شد مشتاق دیدنش بودم و بالاخره فرصت کردم. فیلم‌های هکری که آدم را کامل راضی کنند زیاد نیستند؛ جز «Who Am I» چیزِ به‌این‌مؤثری ندیده‌ام. این فیلم تا حدی شبیه به فیلم‌های found‑footage بود؛ همه‌چیز از وب‌کم‌ها و دوربین تلفن‌ها نمایش داده می‌شود و چندان واقع‌گرایانه نیست — حتی کسانی با دانش پایه‌ای از کامپیوتر هم این را متوجه می‌شوند. اما سرگرم‌کننده بود. از سرعت و فضایش لذت بردم. قهرمانِ فیلم، برندهٔ یک مسابقه است و در اتاق هتل منتظر قرار شام با یک سلبریتی‌ست. وقتی مشغول به‌روزرسانی وبلاگش است، ناگهان کسی کامپیوترش را هک می‌کند و محتواهایی در وبلاگش می‌گذارد که خودش انتظارش را نداشت. خیلی زود اوضاع جور دیگری پیش می‌رود: حالا او عروسک هکر شده و باید هر چه هکر می‌گوید انجام دهد، وگرنه پیامدها جدی خواهند بود. تا کجا ادامه پیدا می‌کند و چگونه تمام می‌شود، بقیهٔ داستان است. همان‌طور که گفتم، از بهترین‌های این ژانر نیست اما دیدنی است. همه‌چیز در یک شب رخ می‌دهد؛ آرام آغاز می‌شود، سپس به‌تدریج تند می‌شود و در پایان اوج می‌گیرد. پایان و پیچش آخر خوب نبود — حداقل این‌طور احساس کردم. می‌توانست بهتر باشد، اما قابل‌قبول است. الیجا وود بازیِ خوبی ارائه می‌دهد؛ من این فیلم را بعد از دیدن بازی خوبش در فیلم اخیرش در نتفلیکس دیدم. بقیهٔ بازیگران هم قابل‌قبول‌اند. فیلمی اسپانیایی‌ست به زبان انگلیسی. فیلمی مناسب برای گذران وقت که ممکن است شما هم مثل من از آن لذت ببرید. ۶/۱۰ فیلم هکریِ زمانِ واقعی که همه‌چیزش ظاهر است و محتوای چندانی ندارد بارها از حماقت‌های این فیلم سرم را تکان دادم. موضوع کلی کم‌عمق است و بازی‌ها عمدتاً ضعیف‌اند. تصاویر بصری جالبی وجود دارد اما جبران‌کنندهٔ نقص‌های بسیار نیستند. حتی الیجا وود که معمولاً قابل‌اطمینان است، این‌جا به‌نظر کم‌تلاش می‌آید. ساختار زمانِ واقعی می‌تواند هیجان‌انگیز باشد و می‌فهمم سازندگان دنبال چه سبکِ بصری‌ای بودند، اما فیلم باید حتی بدون آن ترفند هم کار کند — این فیلم چنین نیست. ۴/۱۰ نوآورانه و تا حدی جذاب، اما پیچیده و در نهایت ناامیدکننده الیجا وود نقش یک طرفدار خورهٔ بازیگر (ساشا گری) را بازی می‌کند که وقتی فرصت جاسوسی از او را از طریق لپ‌تاپش پیدا می‌کند، به‌سرعت وارد یک بازی موش‌و‌گربهٔ کشنده با یک هکر شرور می‌شود. نویسنده و کارگردان نِچو ویگالاندو است؛ «پنجره‌های باز» (۲۰۱۰) یک تریلر جنایی حول موضوع هک کامپیوتری است. باید به ویگالاندو برای مهارت شگفت‌انگیزی که لازم بوده تا این داستان را بسازد احترام گذاشت، اما فیلم آزاردهنده‌وار پیچیده است و برخی پیچش‌هایش به‌سختی قابل‌باور‌اند. با این حال، وود نقش اصلی را خوب ایفا می‌کند و ساشا گری جذابیتی کشنده دارد. مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است و در مادرید (اسپانیا) و Spiderwood Studios در آستینِ تگزاس فیلم‌برداری شده است. نمره: C مسائل مطرح‌شده توسط سازندگان فیلم قابل‌فهم است؛ این فیلم دربارهٔ شفافیتِ جامعه است. همهٔ ما زیر ذره‌بینیم و هیچ‌کس نمی‌تواند از دید برادر بزرگ فرار کند، حتی اگر فقط در خانه نشسته و نیمرو با بیکن بخوریم. نقش نجات‌دهنده به فرودو بگینز سپرده شده تا ساشا گری (بازیگر سابق فیلم‌های بزرگسالان) را نجات دهد! نمی‌دانستم فیلم به شکل found‑footage ساخته شده است — در بخش‌هایی از فیلم حوصله‌ام سر رفت. با این‌حال به‌خاطر آن پیچش غافل‌گیرکننده یک ستارهٔ اضافه می‌گیرد! در ضمن الیجا وود از «ارباب حلقه‌ها» و ساشا گری در اثر حضور دارند که ظاهراً این اولین نقش اصلی او در یک فیلم جریان‌اصلی است. در نتیجه من امتیاز سه ستاره را همان‌طور نگه می‌دارم.