فیلم Nights of Cabiria 1957

این فیلم یک اثر فوق‌العاده است که در آن جولیتا ماسینا در نقش اصلی به شکلی درخشان بازی می‌کند. او زنی از شب است که در ابتدای فیلم توسط دوست‌پسر دزدش به داخل رودخانه پرت می‌شود و رها شده تا غرق شود. اما با کمک یک پسربچه محلی و چند نفر دیگر نجات پیدا می‌کند. او دچار لرزش می‌شود، اما به‌طور کلی ناامید نمی‌شود! از...

این فیلم یک اثر فوق‌العاده است که در آن جولیتا ماسینا در نقش اصلی به شکلی درخشان بازی می‌کند. او زنی از شب است که در ابتدای فیلم توسط دوست‌پسر دزدش به داخل رودخانه پرت می‌شود و رها شده تا غرق شود. اما با کمک یک پسربچه محلی و چند نفر دیگر نجات پیدا می‌کند. او دچار لرزش می‌شود، اما به‌طور کلی ناامید نمی‌شود! از اینجا به بعد، ما سفرهای ادامه‌دار او را دنبال می‌کنیم که به طرز جسورانه‌ای از عشق دست نمی‌کشد. او فکر می‌کند با یک بازیگر فیلم که شغلش شامل شامپاین و خاویار است، شانس آورده، اما به زودی متوجه می‌شود که او هم ناامیدکننده است و تنها یک برخورد تصادفی با "دونوفریو" (فرانسوا پریه) که یک شب او را در صحنه تحسین کرده بود، ممکن است به روح سرگردان او آنچه را که قلبش بیشتر از همه خواهان آن است، بدهد. فلینی از خیابان‌های هنوز جنگ‌زده رم به عنوان پس‌زمینه‌ای مؤثر برای این داستان انسانی استفاده می‌کند و نویسندگی این امکان را به ماسینا می‌دهد که دیالوگ‌های سریع، اغلب کمدی و همیشه خوشبینانه خود را به‌خوبی ارائه دهد. او به‌طور کامل در نقش خود به خوبی عمل می‌کند. در کل، فضایی از بدبینی بر داستان حاکم است، اما شخصیت او somehow موفق می‌شود که از این فضا عبور کند و این چیزی بود که برای من این فیلم را سرگرم‌کننده کرد. می‌توانست یک درام عادی و پیش‌بینی‌پذیر باشد، اما این‌طور نیست. در حقیقت، تنها قطعیت این است که او هرگز تسلیم نخواهد شد! بازیگران مکمل نیز به‌خوبی ایفای نقش می‌کنند؛ چه به عنوان شخصیت‌هایی که تأثیر مستقیمی بر زندگی او دارند (مانند "واندا" (فرانکا ماریزی)) و چه به عنوان وسیله‌ای برای اینکه تماشاگران بتوانند برای لحظه‌ای نفس بکشند. این فیلم احساسی است، اما نه به شکل احساسی و احساساتی - و من واقعاً از آن لذت بردم.