فیلم Blade II 2002

بلید ۲ پیوندی موفق میان عشقِ طرفداران و نگاهِ یک فیلم‌ساز است. هر چیزی که از یک فیلم بلید بخواهید—خون‌ریزی، هنرهای رزمی، تیراندازی، دیالوگ‌های تند و موسیقی تکنو—در درجه‌ای بالا در این فیلم وجود دارد. از همه بهتر، صحنه‌ها با تسلط کامل فیلم‌برداری و هماهنگی حرکات طراحی شده‌اند (تشکر از دونی ین). گیلرمو دل تورو هرگز جنبهٔ هنری‌اش را فراموش نمی‌کند: آناتومی دقیق موجودات، طراحیِ خیره‌کننده،...

بلید ۲ پیوندی موفق میان عشقِ طرفداران و نگاهِ یک فیلم‌ساز است. هر چیزی که از یک فیلم بلید بخواهید—خون‌ریزی، هنرهای رزمی، تیراندازی، دیالوگ‌های تند و موسیقی تکنو—در درجه‌ای بالا در این فیلم وجود دارد. از همه بهتر، صحنه‌ها با تسلط کامل فیلم‌برداری و هماهنگی حرکات طراحی شده‌اند (تشکر از دونی ین). گیلرمو دل تورو هرگز جنبهٔ هنری‌اش را فراموش نمی‌کند: آناتومی دقیق موجودات، طراحیِ خیره‌کننده، قرار دادن درست دوربین و شخصیت‌های قابل‌اعتنا همه در این فیلم حضور دارند. بلید ۲ یک فیلم اکشن درخشان است و اگرچه بخشی از جلوه‌های بصری امروزه قدیمی به نظر می‌رسد، همین که آن‌ها حال و هوای فیلم را می‌سازند و جذابیت را کم نمی‌کنند، باعث می‌شود فیلم همچنان پس از سال‌ها هیجان‌انگیز باقی بماند. داستان این‌بار با اتحاد بلید، آبراهام ویسلر و اسکاد همراه با گروهی به نام «خون‌پک» پیش می‌رود تا در برابر نومک، خالق موجوداتِ «درِپر» (گونه‌ای هیبرید خون‌آشام ـ زامبی) و ارتشِ تهدیدکننده‌اش بایستند. در کنار این خط داستانی، شخصیت‌ها فرصت بیشتری برای رشد پیدا می‌کنند و تعاملات بین آن‌ها قدرتِ فیلم را افزایش می‌دهد. همهٔ شخصیت‌ها بهتر و پویا‌تر شده‌اند؛ نقش‌ها با هم تعامل دارند و شخصیت بلید کمتر کلیشه‌ای و کمی حساب‌شده‌تر شده است که به فیلم کمک می‌کند. بازی‌ها عموماً مناسب‌اند و حضور بازیگرانی باتجربه در ژانر وحشت و اکشن کیفیت اثر را بالا می‌برد. نکتهٔ جالب دربارهٔ این سه‌گانه این است که در هر سه فیلم، خون‌آشام‌ها با خون‌آشام‌ها می‌جنگند؛ این موضوع در شکل‌های مختلفی تکرار شده و یک پیوند فکری بین فیلم‌ها ایجاد می‌کند. فیلم چند ضعف هم دارد: گاهی دیالوگ‌هایی ساده یا مضحک به چشم می‌خورد و روندی در بازگرداندن یک شخصیت که نیمه‌توضیح داده می‌شود نیمه‌کاره رها می‌شود که می‌شد با یک فلش‌بک کوتاه آن را کامل‌تر کرد. همچنین برای برخی بینندگان صحنه‌های درگیری بسیار قراردادی و آهنگ‌سازیِ زیاد روی صحنه‌های خونین ممکن است حس اغراق یا کارتونی به آن‌ها بدهد. دیدگاه‌ها دربارهٔ مقایسه با قسمت اول متفاوت است: بعضی‌ها بلید ۲ را بهترین فیلم خون‌آشامیِ دو دههٔ اخیر می‌دانند و تأثير حضور دل تورو و بازیگرانی مثل ران پرلمن، تونی کورن و دونی ین را برجسته می‌شمارند؛ در مقابل برخی مخاطبان معتقدند اکشن آن نسبت به قسمت اول کمتر است و به‌طور کلی به پای نسخهٔ اصلی نمی‌رسد. در مجموع بلید ۲ فیلمی تحسین‌شده و سرگرم‌کننده است—ترکیبی از ترس، اکشن و طراحیِ موجودات که هنوز بعد از سال‌ها جذابیت خود را حفظ کرده است.