فیلم The Theory of Everything 2014

یک داستان خوب روایت شده با بازی شگفت‌انگیز فلیسیتی جونز و ادی ردمین. با این حال، فیلمنامه به‌طور قابل توجهی تغییر یافته تا با نحوه روایت داستان سازگار شود، صرف‌نظر از اینکه چه تعداد تغییر در خط زمانی، حذف یا اشتباهات به آن اضافه شده است. "نظریه همه چیز" فیلم بیوگرافی جیمز مارش درباره نابغه علمی استیون هاوکینگ است. ادی ردمین نقش هاوکینگ را بازی می‌کند...

یک داستان خوب روایت شده با بازی شگفت‌انگیز فلیسیتی جونز و ادی ردمین. با این حال، فیلمنامه به‌طور قابل توجهی تغییر یافته تا با نحوه روایت داستان سازگار شود، صرف‌نظر از اینکه چه تعداد تغییر در خط زمانی، حذف یا اشتباهات به آن اضافه شده است. "نظریه همه چیز" فیلم بیوگرافی جیمز مارش درباره نابغه علمی استیون هاوکینگ است. ادی ردمین نقش هاوکینگ را بازی می‌کند و ما با روزهای اولیه او در دانشگاه، تشخیص بیماری نورون حرکتی و صعود او به وضعیت نمادینش آشنا می‌شویم. کارگردانی مارش بسیار خوب است و او از نماهای مختلف دیدگاه برای ایجاد حس همدلی عمیق با شخصیت اصلی استفاده می‌کند. مارش از جلوه‌های بصری خیره‌کننده برای بیان احساسات درونی و عذاب هاوکینگ بهره می‌برد و در عین حال نبوغ او را برجسته می‌سازد. انتخاب موسیقی نیز الهام‌بخش است و مضامین کلیدی فیلم را طنین‌انداز می‌کند. سناریو واقعاً اثر جالبی است و داستان را به شیوه‌ای خنده‌دار و در عین حال جذاب روایت می‌کند. با این حال، به نظر می‌رسد که در تلاش برای تغییر منبع اصلی، چیزی کم دارد و سعی در ایجاد صحنه‌های بسیار متعارف دارد. بازی‌ها در "نظریه همه چیز" واقعاً فوق‌العاده هستند. ادی ردمین نقش استیون هاوکینگ را به شیوه‌ای تحول‌زا و عاطفی ایفا می‌کند. او به‌طور کامل بیماری‌اش را با صداقت و واقع‌گرایی نشان می‌دهد. فلیسیتی جونز نقش همسرش، جین وایلد، را بازی می‌کند. من فکر می‌کردم نقش او ساده خواهد بود زیرا او باید از بازی قدرتمند ردمین بهره‌برداری کند، اما نحوه نشان دادن قدرت و همدلی‌اش بسیار تاثیرگذار است و عملکرد بسیار خوبی دارد. در کل، "نظریه همه چیز" فیلمی جذاب درباره یک نابغه است که با بیماری ناتوان‌کننده‌اش دست و پنجه نرم می‌کند. بلوغ همه افرادی که در این فیلم شرکت دارند، آن را به یک فیلم قابل توجه تبدیل کرده است. بر اساس کتاب صادقانه، دل‌نشین و گاه دردناک جین هاوکینگ (که به‌خوبی توسط فلیسیتی جونز بازی شده است)، این داستان در اصل داستانی از عشق و فداکاری است - با مقدار زیادی ناامیدی در آن. ادی ردمین به‌طور فوق‌العاده‌ای نقش دانشمندی flawed و اغلب ناخوشایند را بازی می‌کند که مغزش سال‌ها پیش از زمان خود بود؛ و درام، فداکاری او به کارش را با وابستگی‌اش به خودش، خانواده‌اش و بالطبع، به نحوه مدیریت بیماری ناتوان‌کننده‌ای که در نهایت بیشتر جنبه‌های جسمی‌اش را از او سلب کرد، ترکیب می‌کند. این یک درس درباره علم نیست - نگران نباشید، نورون‌هایمان چندان به چالش کشیده نمی‌شوند. این یک داستان عشق است. نه یک رمانس، بلکه تصویری از رابطه‌ای که شکوفا شده، دچار چالش شده، اوج گرفته و در نهایت سقوط کرده است. صمیمیت‌های عکاسی تقریباً ما را در زندگی آنها غرق می‌کند زیرا هر دو رویکردی نسبتاً صبور، اما نه همیشه لذت‌بخش، به مشکلاتی که همه با آن مواجه هستند، دارند. فیلمنامه خوب نوشته شده است، دیالوگ‌ها حساس و منطقی هستند و موسیقی یوهان یوهانسون نیز به درستی به تصاویر افزوده می‌شود. به عنوان یک بیوگرافی، این فیلم از نظر حدس و گمان بسیار کمتر است؛ و دارای یکپارچگی است که به همراه دو بازیگر در بالاترین سطح که به وضوح از کار کردن با یکدیگر لذت می‌بردند، درامی برتر درباره دو انسانی که به‌طور واقعی به یکدیگر علاقه‌مند بودند و برای تماشاگران جذاب بودند، به ارمغان می‌آورد. تلاش‌های حمایتی از سوی افرادی مانند دیوید تیوولی و هری لوید و بسیاری از بازیگران که این زوج را از کودکی تا بزرگسالی به تصویر می‌کشند، به غنای کلی این فیلم کمک می‌کند و من از تماشای آن به‌طور کامل لذت بردم.