فیلم The Kid 2019

فکر می‌کنم این وسترن نسبتاً سرگرم‌کننده‌ای بود؛ نه یک کلاسیک، اما بهتر از بسیاری از فیلم‌هایی که دیده‌ام. به نظر می‌رسد، بر اساس خوانده‌هایم، تا حدی درست برخی تعاملات بین بیلی د کید و پت گرت را دنبال کرده‌اند — البته این یک فیلم بلند داستانی است، نه مستند. فکر می‌کنم کمی بیش از حد کوشیده‌اند تا «کودک» (یعنی بچه، نه همان «The Kid») را وارد...

فکر می‌کنم این وسترن نسبتاً سرگرم‌کننده‌ای بود؛ نه یک کلاسیک، اما بهتر از بسیاری از فیلم‌هایی که دیده‌ام. به نظر می‌رسد، بر اساس خوانده‌هایم، تا حدی درست برخی تعاملات بین بیلی د کید و پت گرت را دنبال کرده‌اند — البته این یک فیلم بلند داستانی است، نه مستند. فکر می‌کنم کمی بیش از حد کوشیده‌اند تا «کودک» (یعنی بچه، نه همان «The Kid») را وارد مدار ویلیام بانی کنند. بعضی از رفتارهای او هم برای سنی که نشان داده شده، بیش‌ازحد بالغ به نظر می‌رسد؛ شاید بهتر بود او را نوجوان نشان می‌دادند. علاوه بر این، چند شخصیت همبازی جوان را «کید» خطاب می‌کردند، پس عملاً دو «کید» داشتیم. دو روایت صدادارِ درونی او هم به‌نظرم حواس‌پرت‌کن و غیرضروری بود. احتمالاً به‌زودی دوباره آن را تماشا نخواهم کرد، اما فیلم به‌اندازهٔ کافی عمق داشت که از وقتی که برای تماشای آن گذاشتم پشیمان نباشم. هالیوود در طول سال‌ها راه‌های زیادی برای روایت این داستان داشته: پت قهرمان، پت دوست بیلی، بیلی قهرمان، یا اینکه بیلی واقعاً زندگی کرده. معمولاً هر مسیری که انتخاب شود، عنصر سرگرمی و یک داستان نسبتاً خوب پشتش هست. این فیلم بازیگران خوبی دارد، اما از یک داستان خوب همهٔ درام را می‌کشد؛ همه‌چیز کمی تخت و یکنواخت می‌شود و صادقانه بگویم باید هیجان‌انگیزتر می‌بود. نمی‌دانم اینجا چه چیزی درست پیش نرفته است. قابل تماشا است... اما خوب نیست. روایتش از داستان بیلی د کید سطحی و بی‌بلندپروازی است؛ مثل نقاشی با شماره‌ها، خلاقیتی در آن نیست. بیلی د کید و پت گرت از دید یک نوجوان فراری خواهر و برادری نوجوان و فراری (جیک شور و لیلا جورج) با بیلی د کید (دین دی‌هان) و گروهش همراه می‌شوند، زمانی که او در سال ۱۸۸۱ در نیومکزیکو از دست پت گرت (ایتن هاک) فراری است. کریس پرت در نقش عموی مشکوک این نوجوانان حضور دارد. «The Kid» (۲۰۱۹) به کارگردانی وینسنت دِ’اونفریو ساخته شده — شاید او را از نقش سرباز دچار اختلال روانی در «Full Metal Jacket» به‌خاطر داشته باشید. این فیلم در سنت «One-Eyed Jacks» قرار می‌گیرد؛ اثری که ابتدا توسط سم پکین‌پا دربارهٔ بیلی د کید نوشته شد (و استنلی کوبریک قرار بود کارگردانش باشد) تا اینکه مارلون براندو پروژه را به دست گرفت و داستان را تغییر داد. پکین‌پا سرانجام دوازده سال بعد فیلمنامه‌اش را ساخت و به «Pat Garrett and Billy the Kid» تبدیل کرد. این فیلم به‌اندازهٔ «One-Eyed Jacks» برجسته نیست، اما از فیلم شاعرانهٔ پکین‌پا برتر است. شخصیت‌های اصلی به‌خوبی پرداخته شده‌اند و صحنهٔ خوبی هست که گرت به‌طور موجز جنگ لینکلن کانتی را برای پسر توضیح می‌دهد. در میان روایت‌های بهترِ داستان بیلی د کید قرار می‌گیرد؛ هرچند من «Young Guns» و «Old Henry» را بیشتر می‌پسندم. دست‌کم با «Young Guns II» برابری می‌کند. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه. فیلمبرداری در مزرعه‌های فیلم‌برداری حوالی سانتافه در شمال مرکزی نیومکزیکو انجام شده است. امتیاز: B