فیلم Staying Alive 1983

خب، تنها نکته مثبتش شاید داشتن همان آهنگ معروف باشد. در غیر این صورت، این دنباله‌ احمقانه و مبتذلِ «Saturday Night Fever» است که شش سال طول کشید تا ساخته شود. اینکه به‌جز حسابدار چه کسی فکر کرد این ایده خوبی است، جای سؤال دارد — اما جان تراولتا بار دیگر نقش «تونی» را بازی می‌کند، این‌بار در تلاش برای ورود به صحنهٔ برادوی. او...

خب، تنها نکته مثبتش شاید داشتن همان آهنگ معروف باشد. در غیر این صورت، این دنباله‌ احمقانه و مبتذلِ «Saturday Night Fever» است که شش سال طول کشید تا ساخته شود. اینکه به‌جز حسابدار چه کسی فکر کرد این ایده خوبی است، جای سؤال دارد — اما جان تراولتا بار دیگر نقش «تونی» را بازی می‌کند، این‌بار در تلاش برای ورود به صحنهٔ برادوی. او تغییر کرده: کمتر نوشیدن می‌کند، با ژست‌های آراسته حرف می‌زند و حتی کمتر فحش می‌دهد. از انصاف به کارگردان، سیلوستر استالونه تلاش کرده در تصویربرداری رقص‌ها نوآوری کند و آن حالت راه‌رفتن معروف تراولتا هنوز هم ریتم تکان‌دادن لگن را حفظ کرده؛ اما دیالوگ‌ها افتضاح‌اند و شخصیت‌پردازی‌ها به‌طرز آزاردهنده‌ای زیر بار بازی‌های بسیار ضعیف گیر کرده‌اند — به‌ویژه فینولا هیوز که در نقش لورا خشک و زودرنج به‌نظر می‌رسد، و سینتیا رودز در نقش جکی وضع بهتری ندارد. ترانه عنوانی از بی‌گیز تنها آهنگ واقعاً به‌یادماندنی فیلم است؛ در میان قطعات شلوغ فیلم، عجیب اینکه فقط این آهنگ با ریتم اثر هماهنگ است. در مجموع همه‌چیز واقعاً خراب است. فیلم اول هم چندان عالی نبود، اما در مقایسه با این دنباله مثل یک شاهکار به نظر می‌رسد.