فیلم Young Guns 1988

«اگر گیر بیفتیم، ما را دار می‌زنند... اما بین فنجان و لب، لغزش‌های زیادی هست.» فیلم Young Guns به کارگردانی کریستوفر کِین و نویسندگی جان فوسکو ساخته شده و بازیگرانی چون امیلیو استوز، کیفر ساترلند، لو دایموند فیلیپس، چارلی شین، درموت مالرونی، کیسی سیماسکو، تری اوکوئین، جک پالانس و ترنس استمپ در آن حضور دارند. موسیقی اثر از برایان بنکس و آنتونی مارینلی است...

«اگر گیر بیفتیم، ما را دار می‌زنند... اما بین فنجان و لب، لغزش‌های زیادی هست.» فیلم Young Guns به کارگردانی کریستوفر کِین و نویسندگی جان فوسکو ساخته شده و بازیگرانی چون امیلیو استوز، کیفر ساترلند، لو دایموند فیلیپس، چارلی شین، درموت مالرونی، کیسی سیماسکو، تری اوکوئین، جک پالانس و ترنس استمپ در آن حضور دارند. موسیقی اثر از برایان بنکس و آنتونی مارینلی است و فیلمبرداری را دین سِملِر انجام داده است. فیلم نقش بیلی د کید را در جنگ شهرستان لینکلن در نیومکزیکو در سال ۱۸۷۸ روایت می‌کند. ماجرا با قتل جان تانستل آغاز می‌شود و بیلی و اعضای گروه رگولاتورها مأمور می‌شوند تا انتقام او را بگیرند. این فیلم اغلب از سوی طرفداران سرسخت وسترن به‌عنوان نوعی وسترن «ام‌تی‌وی‌وار» که برای نمایش ستارگان جوان آن دوره هالیوود ساخته شده قلمداد می‌شود، اما Young Guns در واقع از آنچه برخی نقدها نشان می‌دهد، سرگرم‌کننده‌تر است. اگرچه در جزئیات تاریخی، سن شخصیت‌ها و تعداد اعضای دسته‌ها دقت کامل رعایت نشده، اساس و هستهٔ داستان جنگ شهرستان لینکلن در فیلم حفظ شده است. فیلم در گیشه موفق بود و دنبالهٔ موفقی در سال ۱۹۹۰ نیز به‌وجود آورد. Young Guns با ریتم تند، صحنه‌های پرانرژی و دیالوگ‌های به‌یادماندنی کمی شوخ‌طبعی دارد و خودش را خیلی جدی نمی‌گیرد؛ اگر فیلم را از این منظر ببینید، قطعاً اثر موفقی است، به‌خصوص که بازیگران هم همین رویکرد را در اجرا دارند. امتیاز: ۷.۵/۱۰ «الکس، اگر بمونی، می‌میرن. و بعد من مجبور می‌شم برم و همهٔ کسانی که تو رو کشتن بکشم. این خیلی کشتن می‌طلبه.» امیلیو استوز در نقش «کید» عالی است؛ ترکیبی از تکبر نوجوانانه و خشم بی‌باکانه را با هم دارد و شخصیتی جذاب و در عین حال ترسناک خلق می‌کند که به‌راحتی مخاطب را همراه خود می‌کند. در باقی نقش‌ها کیفیت متفاوت است؛ جز چارلی شین که چندان قانع‌کننده نیست، انتخاب بازیگران مناسب به نظر می‌رسد و اگر از ده طرفدار Young Guns پرسیده شود، احتمالاً پاسخ‌های متفاوتی دربارهٔ محبوب‌ترین رگولاتور خواهند شنید (اگر کنجکاوید، من دِرتی استیو با بازی درموت مالرونی را دوست دارم). تری اوکوئین در نقش الکس مک‌سوین دقیق و رسیده است، ترنس استمپ به نقش کوتاه ولی کلاسیک جان تانستل عمق می‌بخشد و جک پالانس هم در نقش آنتاگونیست لارنس مورفی مناسب است. دیدن برایان کیت در نقش یک شکارچی جایزه‌بگیر بزرگ هم جالب است. فیلمبرداری دین سِملِر و تکنیک‌های کارگردانی کِین گه‌گاه کمی نامتناسب و زمانه‌گرا به نظر می‌رسند و موسیقی بنکس/مارینلی در برخی مواقع خیلی مدرن است، اما در مجموع فیلم به‌عنوان یک وسترن جوانانه برای نسل ایکس سرحال است و نشان داد در آستانهٔ دههٔ نود، مخاطب هنوز برای این ژانر عشق قائل است. Young Guns ارزشمند است چون تولید و طراحی صحنه و لباس‌ها حس آن دوران خشن را خوب منتقل می‌کند. در بحبوحه‌ای که وسترن‌ها چند سالی از نگاه عموم دور شده بودند، این فیلم با حضور استعدادهای جوان و تازه‌نفس توانست مخاطبان جوان‌تری را جذب کند. داستان قوی است و فیلم از نظر ریتم، هوشمندی و اطلاعات تاریخی هم تقریباً خوب کار می‌کند — ویژگی‌هایی که امروز کمتر می‌بینیم. نوشتهٔ دیگری دربارهٔ فیلم اشاره می‌کند که Young Guns نسخه‌ای «نسبتاً دقیق» از زندگی بیلی د کید و گروهش را نشان می‌دهد و در عین حال فراموش نمی‌کند سرگرم‌کننده باشد. پیش از اینکه بیلی به شهرت برسد، نوجوان یتیمی است که توسط تاجر انگلیسی جان تانستل پذیرفته می‌شود و تانستل او و چند جوان دیگر را راهنمایی می‌کند: ریچارد «دیک» بروئر، داک اسکِرلاک، چاوز، دیرتی استیو استیونز و چارلز «چارلی» بَودر. وقتی بی‌عدالتی وحشیانه‌ای رخ می‌دهد، این جوانان به‌عنوان معاون (دپاتی) کنار هم می‌ایستند، اما خواست بیلی برای عدالت آنها را فراتر از قانون می‌برد و در پی آن به گروهی قاچاقی تبدیل می‌شوند. اگرچه موسیقی پاپ-راک دههٔ ۸۰ گاهی حس نامتعارف دارد، به‌ندرت آزاردهنده است و با قطعات سنتی‌تر و اجرای زندهٔ سازها در صحنه‌ها نیز ترکیب شده است. فیلم تا حد زیادی واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد، به‌شرط اینکه با برخی تغییرات نمایشی در داستان کنار بیایید. داستان واقعی زندگانی بیلی با بازی خوب و پرتعلیق بازیگران (که شامل ترنس استمپ، جک پالانس، برایان کیت و پاتریک وین هم می‌شود) به صحنه‌های دراماتیک قدرتمندی تبدیل شده است؛ از جمله صحنه‌هایی چون رویارویی با خائنی در میان خودشان، برخورد با کلانتر بریدی و یک شکارچی جایزه‌بگیر مغرور در یک بار، صحنهٔ مشهور باکشات رابرتز، دو مواجههٔ بیلی با پت گرت و پایانی هیجان‌انگیز در خانه. اگر نسخهٔ خانگی فیلم را دارید، مستند حدوداً سی‌دقیقه‌ای دربارهٔ بیلی د کید واقعی که در آن وجود دارد، برای مقایسه با فیلم و دنباله‌اش دیدنی است. در مورد دنباله هم، Young Guns II (۱۹۹۰) تقریباً به همان اندازه خوب است و در برخی جنبه‌ها بهتر عمل می‌کند — از جمله صحنه‌های بی‌پرواتر اکشن و موسیقی بهتر، و حضور جنی رایت در نقش جِین گریتهاوس. آن دنباله ادامهٔ داستان را نشان می‌دهد: استخدام پات گرت برای دنبال کردن باند و پایان دادن به آن با حذف بیلی. آن هم تا حد زیادی به تاریخ نزدیک است، هرچند برخی آزادی‌های قابل‌فهم در روایت دارد (مثلاً داک و چاوز در واقع تا سنین بالاتر زنده ماندند). مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۷ دقیقه. فیلم در شهرستان سانتا فه، نیومکزیکو فیلم‌برداری شده و شهر لوس سرریوس به‌گونه‌ای طراحی شده که حال‌وهوای ۱۸۷۸ را القا کند. نمره: A-