فیلم Diary of a Wimpy Kid: The Long Haul 2017

ویمپی کید در تعطیلاتِ «نشنال لامپون»! اولین کسی نیستم که این را می‌گویم، اما این فیلم به فرنچایز نادرستی تعلق دارد. طبیعی است که با نسخه‌های قبلی تفاوت داشته باشد؛ فیلمی جاده‌ای است که بیش از همه مرا یاد «تعطیلات نشنال لامپون» انداخت. پنج سال از آخرین فیلم مجموعهٔ ویمپی کید می‌گذرد. دلیل تغییر بازیگران را می‌فهمم، اما باز هم انتظار داشتم فیلم همان ویژگی‌ای را...

ویمپی کید در تعطیلاتِ «نشنال لامپون»! اولین کسی نیستم که این را می‌گویم، اما این فیلم به فرنچایز نادرستی تعلق دارد. طبیعی است که با نسخه‌های قبلی تفاوت داشته باشد؛ فیلمی جاده‌ای است که بیش از همه مرا یاد «تعطیلات نشنال لامپون» انداخت. پنج سال از آخرین فیلم مجموعهٔ ویمپی کید می‌گذرد. دلیل تغییر بازیگران را می‌فهمم، اما باز هم انتظار داشتم فیلم همان ویژگی‌ای را داشته باشد که این سری به خاطرش مشهور است. خانواده تصمیم می‌گیرد به‌جای پرواز، با ماشین به جشن نودسالگی مادربزرگ بروند. مادر می‌خواهد سفر به‌صورت سنتی برگزار شود؛ یعنی در طول مسیر از هیچ فناوری‌ای استفاده نشود. اما بچه‌ها و حتی شوهر او به گوشی‌هایشان معتادند. نحوهٔ کنار آمدنشان و مشکلاتی که در یک سفر طولانی با آن مواجه می‌شوند، با نگاهی شوخ‌طبعانه روایت شده است. نمی‌گویم فیلم اصلاً سرگرم‌کننده نیست — برای پرکردن وقت قابل تماشا است — اما خنده‌های واقعی کم به‌دست می‌آیند. تقریباً هر بخش فیلم به‌نوعی شبیه فیلم‌های دیگر است. بازی بازیگران و کارگردانی خوب است، اما فیلمنامه چندان قوی نیست. با وجود این ضعف‌ها، احتمالاً کودکان بیشتر از بزرگسالان از فیلم لذت خواهند برد. فیلمی متوسط است، اما آن‌قدرها هم که برخی می‌گویند بد نیست. امتیاز: ۵ از ۱۰