فیلم The Party 2017

اگر فکر می‌کردید مهمانی ابیگیل آزاردهنده بود، خوشحال باشید که به این یکی دعوت نشده‌اید! "جانت" (با بازی کریستین اسکات توماس) تماسی دریافت می‌کند که خبر از ارتقای وزارتی مهم در دولت می‌دهد و برخی از دوستانش برای تبریک به دیدن او می‌آیند. در همین حال، همسرش (با بازی تیموتی اسپال) بی‌حوصله روی صندلی نشسته و مشغول نوشیدن شراب است. در حالی که تبریک‌ها در...

اگر فکر می‌کردید مهمانی ابیگیل آزاردهنده بود، خوشحال باشید که به این یکی دعوت نشده‌اید! "جانت" (با بازی کریستین اسکات توماس) تماسی دریافت می‌کند که خبر از ارتقای وزارتی مهم در دولت می‌دهد و برخی از دوستانش برای تبریک به دیدن او می‌آیند. در همین حال، همسرش (با بازی تیموتی اسپال) بی‌حوصله روی صندلی نشسته و مشغول نوشیدن شراب است. در حالی که تبریک‌ها در اتاق رد و بدل می‌شود، او به طور غیرمنتظره‌ای خبری را اعلام می‌کند که حال و هوای همسرش را خراب می‌کند. اما این فقط آغاز مشکلات آن شب است، زیرا به نظر می‌رسد تقریباً همه شخصیت‌ها رازهایی برای پنهان کردن دارند و عصبانیت‌ها در حال افزایش است! شخصیت "بیل" با بازی اسپال، شاید تأثیرگذارترین شخصیت باشد. او با اینکه بسیار کم صحبت می‌کند، اما به خوبی می‌تواند تنش را در میان این زودجوش‌های ناکارآمد ایجاد کند. پس از آن، سناریو چندان معقول به نظر نمی‌رسد - چرا که به ندرت پیش می‌آید این شخصیت‌ها در زندگی واقعی دوستانی باشند. برونو گانز چندین جمله خنده‌دار درباره هر چیزی که غرب ارائه می‌دهد، بیان می‌کند و سیلیان مورفی بیشتر زمانش را صرف پیدا کردن یک سطح صاف می‌کند. همه چیز به طرز کاملاً سمی به نظر می‌رسد، اما به شدت کم‌عمق و ساختگی است و بیشتر به نظر می‌رسد که هدفش ایجاد تنش است تا یک گردهمایی واقعی از افرادی که دوستی مشترک دارند - حتی اگر آن شخص یک سیاست‌مدار باشد. این فیلم کوتاه و شیرین است، اما بیش از حد به نمایشنامه شباهت دارد و بخش‌های زیادی از داستان را نادیده می‌گیرد.