انیمیشن Chicken Run 2000

برای من لذت گناه‌آلودی است؛ هم «فرار بزرگ» را دوست دارم و هم اکثر آثار این شرکت پویانمایی بریتانیایی را که در طول سال‌ها دیده‌ام. این فیلم را هم به کودکان و هم به بزرگسالانی که از انیمیشن لذت می‌برند، قویاً توصیه می‌کنم. در سال ۲۰۱۸ این فیلم را به هم‌اتاقی‌ام که از پویانمایی استاپ‌موشن بیزار بود نشان دادم؛ حتی او هم از دیدن آن لذت...

برای من لذت گناه‌آلودی است؛ هم «فرار بزرگ» را دوست دارم و هم اکثر آثار این شرکت پویانمایی بریتانیایی را که در طول سال‌ها دیده‌ام. این فیلم را هم به کودکان و هم به بزرگسالانی که از انیمیشن لذت می‌برند، قویاً توصیه می‌کنم. در سال ۲۰۱۸ این فیلم را به هم‌اتاقی‌ام که از پویانمایی استاپ‌موشن بیزار بود نشان دادم؛ حتی او هم از دیدن آن لذت برد. شاید به آن عظمتِ خاطره‌ای که در کودکی‌ام داشتم نباشد، اما هنوز تا حدی کیفیت خود را حفظ کرده است. امتیاز نهایی: ★★★ — خوشم آمد. پیشنهاد می‌کنم شما هم یک بار آن را ببینید. یک پویانمایی استاپ‌موشن بسیار خوب! «Chicken Run» را وقتی کوچک بودم بارها دیدم، هرچند سال‌ها بود ندیده بودمش؛ با توجه به اینکه در سال ۲۰۰۰ ساخته شده، تولید تحسین‌برانگیزی است. با وجود حس نسبتاً سادهٔ فیلم، ایده‌ای بسیار خوب و دقیقاً توسعه‌یافته دارد. زمان نمایش، هرچند کوتاه است، اما به‌سرعت می‌گذرد. همه‌چیز نسبتاً عالی به نظر می‌رسد و از ریتم‌بندیِ شسته‌رفتهٔ فیلم خوشم آمد. در میان بازیگران، جولیا ساوالها بی‌تردید برجسته است — او در نقش جینجر فوق‌العاده است. تیموتی اسپال و فیل دنیلز در نقش موش‌های نیک و فچر بامزه‌اند. مل گیبسون (راکِی)، هرچند هنوز قابل قبول است، در این فیلم آن‌قدرها هم درخشان نیست. داستانی سرگرم‌کننده و جالب — اگر تا به حال ندیده‌اید، قطعاً ارزش دیدن دارد. کنجکاوم ببینم دنبالهٔ آینده به کجا خواهد رفت. وسوسهٔ زیادی هست که این نقد را پر از شوخی‌های کلامی کنم، اما خلاصه‌اش این است: یک ماجرای خانوادگی پُرانرژی و خوش‌ساخت. فیلم ظاهراً از مجموعه‌ای از آثار کلاسیک مانند «فرار بزرگ»، «استار ترک» تا «داستانِ عاشقانه» الهام گرفته و موسیقی‌اش به‌طرزی شوخ‌آمیز از سبک آثار کورنگولد، ویلیامز و برنشتاین وام گرفته شده که همه به این پویانمایی استاپ‌موشن فوق‌العاده کمک می‌کنند — پویانمایی‌ای که رِی هَری‌هاوسِن به آن افتخار می‌کرد. دسته‌ای از مرغ‌ها به‌طرزی مستمر و بی‌رحمانه برای تخم‌هایشان استثمار می‌شوند تا اینکه راکی (مل گیبسون در نقش پرانرژی) از پشت حصار می‌آید و برنامهٔ فرار را راه می‌اندازد. در همین حال، صاحب شرورشان (میراندا ریچاردسون) قصد صنعتی‌سازی تولید را دارد — و این بار فقط حرف از تخم نیست... فیلمی شاد و سرگرم‌کننده با اجراهای صوتی عالی از جِین هوروکس، جولیا ساوالها و بنجامین ویت‌رو در نقش مرغ خودپسندِ «فاولر». نیک پارک و پیتر لرد و تیم خلاق آردمن با تجربهٔ «والاس و گرومیت» شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی و دیالوگ‌هایی خوب برای کودکان و بزرگ‌ترها خلق کرده‌اند. قطعاً فیلمی است که می‌توانید بچه‌ها را تنها جلوی تلویزیون بگذارید تا از دیدنش لذت ببرند.