فیلم Behold a Pale Horse 1964

اگرچه این داستان به طور قطع به پایان می‌رسد، اما چیزی در مورد آن وجود دارد که حس ناتمام بودن را منتقل می‌کند. داستان حول و حوش پیامدهای جنگ داخلی اسپانیا می‌چرخد. ما با "میگل" (گریگوری پک) آغاز می‌کنیم که به صف طولانی آزادی‌خواهان جمهوری‌خواه شکست‌خورده‌ای می‌پیوندد که کشورشان را به تبعید در فرانسه ترک می‌کنند. در همین حال، دشمن او - کاپیتان پلیس "وینیولاس"...

اگرچه این داستان به طور قطع به پایان می‌رسد، اما چیزی در مورد آن وجود دارد که حس ناتمام بودن را منتقل می‌کند. داستان حول و حوش پیامدهای جنگ داخلی اسپانیا می‌چرخد. ما با "میگل" (گریگوری پک) آغاز می‌کنیم که به صف طولانی آزادی‌خواهان جمهوری‌خواه شکست‌خورده‌ای می‌پیوندد که کشورشان را به تبعید در فرانسه ترک می‌کنند. در همین حال، دشمن او - کاپیتان پلیس "وینیولاس" (آنتونی کویین) در حال طراحی نقشه‌هایی برای بازگرداندن اوست... فرصتی پیش می‌آید وقتی که مادر میگل به شدت بیمار می‌شود و تلاش می‌شود تا پیامی به پسرش ارسال کنند تا او را برای بازگشت وسوسه کنند. آنچه در ادامه می‌آید، داستانی بسیار احساسی است که پک، عمر شریف در نقش کشیش "فرانسیسکو" و ریموند پله‌گرین در نقش "کارلوس" جوان و انتقامجویانه به خوبی آن را به تصویر می‌کشند. فرد زینمان زمان کافی را برای توسعه شخصیت‌ها و روابط آن‌ها صرف می‌کند تا دست‌کاری و خیانت - همچنین عشق، احترام و وفاداری را به تصویر بکشد. کمی خشونت پلیس و درگیری‌های مذهبی وجود دارد و نویسندگی به ما فضای کافی می‌دهد تا به نتیجه‌گیری‌های خود درباره این سناریوی در حال توسعه برسیم. پک در این نوع نقش‌های تنها و تفکرآمیز خوب عمل می‌کند، همان‌طور که کویین در نقش‌های نسبتاً شیطانی و این یک دیدار دلپذیر از دو بازیگر شخصیت‌محور است که بهترین استفاده را از یک داستان محکم می‌برند.