فیلم I Love You, Beth Cooper 2009

"I Love You, Beth Cooper" تا حدی از کلیشه‌های معمول کمدی‌های نوجوانانه آمریکایی فاصله دارد، اما همان چیزهایی که از این ژانر معمولاً بدم می‌آید در این فیلم هم وجود دارد. نمره نهایی: دو ستاره — چند عنصر جذاب داشت اما در مجموع محصول ناتمام و ضعیفی است. فیلم دیدنیِ متوسطی است؛ ممکن است دوباره ببینمش، اما به‌طور قاطع توصیه‌اش نمی‌کنم. گاه این فیلم را با "She's Out...

"I Love You, Beth Cooper" تا حدی از کلیشه‌های معمول کمدی‌های نوجوانانه آمریکایی فاصله دارد، اما همان چیزهایی که از این ژانر معمولاً بدم می‌آید در این فیلم هم وجود دارد. نمره نهایی: دو ستاره — چند عنصر جذاب داشت اما در مجموع محصول ناتمام و ضعیفی است. فیلم دیدنیِ متوسطی است؛ ممکن است دوباره ببینمش، اما به‌طور قاطع توصیه‌اش نمی‌کنم. گاه این فیلم را با "She's Out of My League" اشتباه می‌گیرم؛ هر دو فیلم قابل‌قبول و خنده‌دارند ولی فراموش‌شدنی‌اند و اگر یکی‌شان را ندیدید چیز مهمی از دست نخواهید داد. بزرگ‌ترین مشکل فیلم، موجی از رفتارهای خشونت‌آمیز و خلاف‌قانونی است که در طول داستان اتفاق می‌افتد. صحبت از ورود غیرمجاز یا نوشیدن زیر سن نیست (هرچند آن‌ها هم در این زمینه مرتبط‌اند)؛ صحنه‌هایی مثل حمله فیزیکی، شوخی‌های درباره رفتارهای «تاریخ‌-تجاوزی»، استفاده از کوکائین، تهدید به قتل، تخریب شدید اموال، ورود اجباری به اماکن و احتمالاً ردیابی غیرقانونی وجود دارد. بخش قابل‌توجهی از این کارها جلوی چشم بزرگ‌ترها و مراجع مسئول و حتی یک‌بار در حضور افرادی با یونیفرم انجام می‌شود. ممکن است در قبال بچه‌ها کمی گذشت نشان داد، اما فارغ‌التحصیلان دبیرستان احتمالاً ۱۸ ساله و بالغ‌اند و منطقی نیست که این رفتارها بدون پیگرد باقی بماند؛ بعید است چنین شخصیتی از تاریخچه‌ای طولانی از تخلفات برخوردار نباشد. از لحاظ داستانی اما من طرفدار ایده‌اش هستم، هرچند کمی خجالت‌آور هم هست. دوستدار داستان آدم‌های دست‌وپاگیرم و این فیلم قصه‌ای قدرتمند از بلوغ برای دست‌کم سه شخصیت دارد؛ با این حال از آنجا که وضعیتی غیرقابل‌باور فرض شده، انتخاب بازیگران و اجرای آن‌ها تا حدی بیش از حد خوب از کار درآمده. بازی‌ها آن‌قدر قوی و در قالب شخصیت‌ها واقع‌گرایانه‌اند که در تعامل با هم جور درنمی‌آیند و شخصیت‌ها کمترین هم‌خوانی را حتی در ادامه فیلم هم دارند. فیلم در عجیب‌ترین لحظات شخصیت اصلی را تضعیف می‌کند. قرار است با یکی از پسرها (یا شاید با بث کوپر) همدل شویم، اما در چند نقطه آن‌ها را حتی ضعیف‌تر یا زشت‌تر نشان می‌دهد (در مورد او به‌شکل یک آدم آزاردهنده)، و همین باعث می‌شود از فضای فیلم بیرون بیایم. به نظرم بهتر است شخصیت‌ها کاملاً غیرقابل‌بازپرداخت باشند تا اینکه مثل این فیلم در میزان قابل‌همذات‌پنداری نوسان کنند. در کل می‌تواند تماشای سرگرم‌کننده‌ای باشد، اما فیلم‌های دیگری هم هستند که ترجیح می‌دهم به جای آن پیشنهاد کنم؛ نمونه‌ها: Superbad، Can't Hardly Wait، She's All That، Booksmart و EuroTrip.