فیلم Rebel Ridge 2024

اگر اشتباه نکنم، جان بویگا قرار بود نقش اصلی این فیلم را بازی کند، اما این نقش به آران پی‌یر رسید. خوشحالم که او این نقش را به عهده گرفت زیرا واقعاً از بازی او لذت بردم. امیدوارم در آینده شاهد نقش‌های بیشتری از او در فیلم‌های اکشن باشیم. سه نکته‌ای که در این فیلم به‌جز اکشن واقعاً برایم جالب بود: ۱. می‌دانیم که این شخصیت قرار...

اگر اشتباه نکنم، جان بویگا قرار بود نقش اصلی این فیلم را بازی کند، اما این نقش به آران پی‌یر رسید. خوشحالم که او این نقش را به عهده گرفت زیرا واقعاً از بازی او لذت بردم. امیدوارم در آینده شاهد نقش‌های بیشتری از او در فیلم‌های اکشن باشیم. سه نکته‌ای که در این فیلم به‌جز اکشن واقعاً برایم جالب بود: ۱. می‌دانیم که این شخصیت قرار است یک نیروی دریایی سابق باشد، اما در ابتدای فیلم به نظر می‌رسد که در کارهای مشکوکی دست دارد و نه، منظورم زمانی که او در ابتدای فیلم بازداشت می‌شود نیست. این بخش جالب بود. ۲. به عنوان یک فرد ضد مذهب (کسی که مخالف دین سازمان‌یافته است)، واقعاً از جمله‌ای که گفت: "من درباره زندگی پس از مرگ آن‌قدر نمی‌دانم که به آن اعتماد کنم، بنابراین در حالی که اینجا هستم، [...] باید خودم این افراد را عذاب بدهم." لذت بردم. این جمله تأثیرگذار بود. ۳. پایان فیلم. آن‌ها این موضوع را در طول صحنه‌های مختلف به‌خوبی پیش می‌بردند و من از تماشای آن لذت بردم. امیدوارم این توصیف به اندازه کافی مبهم باشد که چیزی را لو ندهد. در ابتدا به این فیلم ۸ ستاره و یک امتیاز ویژه دادم، اما برای جبران آن امتیازهای غیرمنطقی یک ستاره، تصمیم دارم ۱۰ ستاره بدهم. می‌توانم ۵ ستاره و بالاتر را درک کنم، اما ۲ و ۱ را نمی‌فهمم. من منتقد فیلم نیستم و نژادپرست هم نیستم. من فقط کسی هستم که از تماشای فیلم‌ها لذت می‌برد. حداقل ۳۰ دقیقه از این فیلم خسته‌کننده را منتظر بودم که چیزی، هر چیزی، اتفاق بیفتد. وقتی بالاخره این اتفاق افتاد، به‌طور خاص الهام‌بخش نبود. بعد از آن، فیلم به‌صورت یک ماشین با گاز گیر کرده پیش می‌رفت؛ شروع، توقف و تکرار تا یک چهارم پایانی فیلم که بالاخره چیزی هیجان‌انگیز اتفاق می‌افتد. تا آن زمان، شرط می‌بندم که بسیاری از بینندگان به سادگی تسلیم شده‌اند. به نظر می‌رسد که من یک خوش‌بین ساده‌لوح هستم... چرا، چرا، چرا نتفلیکس نمی‌تواند فیلمنامه‌های خوبی ارائه دهد؟ آیا ممکن است مشغول پیام‌های اجتماعی خود باشید؟ یکی از شخصیت‌ها درباره دار زدن شخصیت اصلی صحبت می‌کند و شخصیت اصلی در پاسخ به این موضوع اشاره می‌کند که افسر پلیس سیاه‌پوست ماشین پلیس ضعیف‌تری نسبت به همتایان سفیدپوستش دارد. در واقع، من واقعاً معتقدم که مشکل واقعی‌ای در پلیس وجود دارد و نه فقط در ایالات متحده. به‌طور آماری، هر سال تعداد بیشتری از آمریکایی‌های سفیدپوست توسط پلیس کشته می‌شوند تا سیاه‌پوستان، بنابراین می‌توان گفت که این یک مشکل برای "همه" است. با این حال، مانند بسیاری از افراد، من به سرگرمی‌ها روی می‌آورم تا از رنج و سیاست‌های تقسیم‌کننده جهان فرار کنم، نه اینکه بارها و بارها در برابر آن قرار بگیرم. در خلاصه، در نگاه اول، "رِبل ریج" تمام ویژگی‌های یک فیلم اکشن با سبک به‌روز شده "رمبو" را دارد که توسط یک بازیگر قوی پشتیبانی می‌شود. من واقعاً هیجان‌زده بودم، تا اینکه محصول نهایی، کسل‌کننده و موعظه‌آمیز را دیدم. در هسته اصلی، "رِبل ریج" داستان آشنایی است: قهرمانی تنها در برابر یک سیستم فاسد. با این حال، کارگردانی ماهرانه سالنیه و روایت قوی و خوب توسعه‌یافته این فیلم را متمایز می‌کند. فیلم با یک فرضیه به ظاهر ساده آغاز می‌شود: یک نیروی دریایی سابق، جریمیا کارتر (پی‌یر)، به زادگاهش برمی‌گردد تا به پسرعمویش در تأمین وثیقه کمک کند. با این حال، سری از حوادث ناگوار منجر به برخورد با اداره پلیس محلی می‌شود که به سرعت به یک شورش کامل در برابر ساختار قدرت فاسد شهر تبدیل می‌شود. پی‌یر اجرای بی‌نظیری از جریمیا کارتر دارد. تصویر او از مردی که به خاطر بی‌عدالتی به ناامیدی کشیده شده، هم قدرتمند و هم دل‌خراش است. کارتر شخصیتی پیچیده است، مردی که با گذشته‌اش عذاب می‌کشد و مجبور است با تاریکی درون خود رو به رو شود تا از کسانی که دوست دارد، محافظت کند. فیزیک و شدت بازی پی‌یر تنها با توانایی او در انتقال آسیب‌پذیری عاطفی عمیقش قابل مقایسه است. "رِبل ریج" فیلمی است که به طور فوق‌العاده‌ای به‌موقع احساس می‌شود. موضوعات خشونت پلیس، نژادپرستی سیستماتیک و سوءاستفاده از قدرت با صداقت خامی بررسی می‌شوند که هم disturbing و هم کاتارتیک است. کارگردانی سالنیه بی‌رحمانه است و خشونت و وحشی‌گری دنیای فیلم را بدون resort به خونریزی غیرضروری به تصویر می‌کشد. در حالی که ریتم فیلم ممکن است در برخی مواقع کمی نامنظم به نظر برسد، بخش پایانی یک نتیجه‌گیری هیجان‌انگیز و رضایت‌بخش است. اوج فیلم یک رویارویی تنش‌زا و هیجان‌انگیز است که شما را در لبه صندلی‌تان نگه می‌دارد. پایان فیلم هم امیدوارکننده و هم تراژیک است و یادآور تلخی از قدرت پایدار روح انسانی است. "رِبل ریج" یک فیلم قدرتمند و تفکر برانگیز است که شایسته تماشا است. این فیلم پس از اتمام تیتراژ در ذهن شما باقی خواهد ماند. اجرای آران پی‌یر چیزی کمتر از فوق‌العاده نیست و کارگردانی جرمی سالنیه ماهرانه است. اگر از تریلرهای خشن با پیامی اجتماعی قوی لذت می‌برید، "رِبل ریج" باید حتماً دیده شود.