فیلم Hoard 2023

«ماریا»ٔ جوان (لیلی-بو لیچ) همراه مادر مهربانش (هیلی اسکایرز) در خانه‌ای پر از خرت‌وپرت زندگی می‌کند. برخی از این اشیا صرفاً خرده‌ریزند و بعضی دیگر ناخوشایند و ناسالم، اما آن دو با گشت‌زنی بین سطل‌ها و زباله‌دان‌ها روزگار می‌گذرانند. ماریا در مدرسه وضع خوبی ندارد و چندان در جمع جا نمی‌افتد، بنابراین وقتی یک حادثه در خانه باعث می‌شود او به فرزند‌خواندگی سپرده شود، باید...

«ماریا»ٔ جوان (لیلی-بو لیچ) همراه مادر مهربانش (هیلی اسکایرز) در خانه‌ای پر از خرت‌وپرت زندگی می‌کند. برخی از این اشیا صرفاً خرده‌ریزند و بعضی دیگر ناخوشایند و ناسالم، اما آن دو با گشت‌زنی بین سطل‌ها و زباله‌دان‌ها روزگار می‌گذرانند. ماریا در مدرسه وضع خوبی ندارد و چندان در جمع جا نمی‌افتد، بنابراین وقتی یک حادثه در خانه باعث می‌شود او به فرزند‌خواندگی سپرده شود، باید خود را با مراقبت‌های میشلِ زیرک (سامانتا اسپایرو) وفق دهد. سال‌ها جلو می‌افتیم تا او در اواخر نوجوانی (با بازی سارا لایت‌فوت-لیون) بار دیگر زیر یک سقفِ میشل زندگی می‌کند و ظاهراً راضی به‌نظر می‌رسد. یک صبح اعلام می‌شود که مایکل (جوزف کوئین)، که قبلاً تحتِ سرپرستی بوده، برای مدتی می‌آید تا مشکل مسکنش حل شود. او مرد نسبتاً خوبی است و نامزدش باردار است. به محض ورود او، بین این دو نوعی ارتباط برقرار می‌شود—نه دقیقاً به شکلی مرسوم، اما کشش و درکی متقابل هست. این موضوع ماریا را به یاد گذشته‌اش می‌اندازد و حتی دلتنگش می‌کند، به‌ویژه وقتی پیک بسته‌ای کوچک و کاملاً غیرمنتظره برایش می‌آورد. با نزدیک‌تر شدنِ زندگیِ آن‌ها به هم، پرسش این است که رابطه‌شان چگونه شکل خواهد گرفت. این فیلم برای تماشاگران حساس مناسب نیست. از همان ابتدا با جنبه‌های چسبناک و ناخوشایندِ شیوه زندگی نسبتاً کثیفِ شخصیت‌ها روبه‌رو می‌شویم، و وقتی داستان وارد فاز دوم می‌شود، به نوعی مطالعه شخصیت نیرومند اما کم‌عمق درباره دو آدمِ مطرود بدل می‌گردد. مشکل برای من این است که درام درنهایت به‌جایی نمی‌رسد؛ فیلم مجموعه‌ای از مشاهدات درباره زندگی زنی است که من هرگز احساس نکردم او را می‌شناسم. رفتارهایش آزاردهنده‌اند، اما به‌نظر می‌رسد این آزاردهندگی صرفاً برای تکان دادن تماشاگر و ایجاد ناراحتی طراحی شده، نه به‌خاطر تکامل واقعیِ شخصیتِ ماریا. فیلم به‌تدریج پسرفت می‌کند و هر چه جلو می‌رود، بیشتر بدسلیقه و تصنّعی می‌نماید. به ندرت پیش می‌آید که تماشاگران حین نمایش یک فیلم هنری سالن را ترک کنند، اما در این نمایش چنین اتفاقی افتاد؛ خودم نرفتم، اما واقعاً نمی‌دانم هدف فیلم چه بوده و مخاطبش کیست. فیلم لحظاتی تأثیرگذار و در برخی صحنه‌ها بسیار احساسی است، اما در پایان برای من بیش از حد درون‌گرا و کسل‌کننده شد.