فیلم Freaky Friday 2003

خیلی فیلم خوبی بود؛ دوباره می‌بینم و پیشنهادش می‌کنم. نمی‌دانم دقیقاً چه خاصیتی دارد، اما تماشای آن ساده و سرشار از سرگرمی است. جیمی لی کرتیس بازیگر باتجربه‌ای است و لیندسی لوهان هم به اندازه کافی تجربه کسب کرده تا در نقشی قابل‌اطمینان ظاهر شود؛ نقش او عملاً تقلیدی از جیمی لی کرتیس در نقش مادر است. من طرفدار پروپاقرص هیچ‌کدام نیستم، اما نمی‌توانم هنر بازیگری‌شان...

خیلی فیلم خوبی بود؛ دوباره می‌بینم و پیشنهادش می‌کنم. نمی‌دانم دقیقاً چه خاصیتی دارد، اما تماشای آن ساده و سرشار از سرگرمی است. جیمی لی کرتیس بازیگر باتجربه‌ای است و لیندسی لوهان هم به اندازه کافی تجربه کسب کرده تا در نقشی قابل‌اطمینان ظاهر شود؛ نقش او عملاً تقلیدی از جیمی لی کرتیس در نقش مادر است. من طرفدار پروپاقرص هیچ‌کدام نیستم، اما نمی‌توانم هنر بازیگری‌شان را انکار کنم؛ آن‌ها فضایی طبیعی و دلنشین برای درگیری داستانی فراهم می‌کنند. در مقایسه با فیلم اصلی چند بهبود واقعاً خوب دیده می‌شود: حذف بخش زیادی از روایت‌های فکری، افزودن یک واسطه برای جادوی تعویض، بیدار شدن شخصیت‌ها در بدن یکدیگر به‌جای تعویض آنی، و چند خط داستانی جدید که دنیای فیلم را پُر و منسجم‌تر کرده‌اند. دنبال‌کردن زندگی یک زن شاغل جذاب‌تر از خانه‌دار است (نه که اهمیت دومی کمتر باشد)، خطوط عاشقانه این نسخه دلپذیرتر و کمی کمتر آزاردهنده‌اند، و جایگزین‌ کردن یک بازی ورزشی با نمایش موسیقی نه تنها امکان تقابل رویدادهای شخصیت‌ها را فراهم کرده، بلکه موسیقی آلترناتیو خوبی در سراسر فیلم پخش می‌شود؛ صادقانه بگویم من فیلم‌هایی را بیشتر دوست دارم که با موسیقی‌شان راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنم. چند بازیگر مکمل خوب هم هست—نقش‌های بزرگ و کوچک—از جمله خانواده رستوران چینی که به نظرم آیه‌ای دلپذیر بر داستان است. اینکه منبع جادو از یک عامل بیرونی باشد، به پیچیدگی داستان کمک می‌کند بدون اینکه موجب سردرگمی شود. تماشای سرگرم‌کننده‌ای است؛ ارزش امتحان کردن دارد. برخلاف سری فیلم‌های "The Parent Trap" که اغلب نسخه اصلی برتر است، در مورد "Freaky Friday" هم نسخه اصلی برتری مشخصی دارد. این بازسازی ۲۰۰۳ همچنان فیلم بسیار خوبی است و من از آن لذت بردم. اما در برخی بخش‌ها تا حدی توخالی به نظر می‌رسد—حداقل تا رسیدن به پایان شیرینش. لیندسی لوهان در نقش دختر عالی ظاهر می‌شود و با جودی فاستر رقابت قابل‌توجهی دارد. جیمی لی کرتیس اجرای نسبتاً قدرتمندی دارد، هرچند به نظر من بازی باربارا هریس در نقش مادر برتر است. نکات سرگرم‌کننده زیادی در فیلم هست، اما از نظر من به پای نسخه برجستهٔ اصلی نمی‌رسد.