فیلم Orphan 2009

ایزابلا فورمن اجرای فوق‌العاده‌ای دارد. نمی‌توانم زیاد توضیح بدهم بدون اینکه داستان را لو بدهم، اما می‌توانم بفهمم چرا او به عنوان «کلاو» انتخاب شده است! از همان ابتدا با یک مشکل مواجه شدم. اینکه چگونه این دختر جوان از شرق اروپا توانسته در یک خانواده ثروتمند آمریکایی جا بگیرد، بدون هیچ‌گونه چک خون یا DNA برای تأیید اینکه واقعاً همان کسی است که پدرش «جان»...

ایزابلا فورمن اجرای فوق‌العاده‌ای دارد. نمی‌توانم زیاد توضیح بدهم بدون اینکه داستان را لو بدهم، اما می‌توانم بفهمم چرا او به عنوان «کلاو» انتخاب شده است! از همان ابتدا با یک مشکل مواجه شدم. اینکه چگونه این دختر جوان از شرق اروپا توانسته در یک خانواده ثروتمند آمریکایی جا بگیرد، بدون هیچ‌گونه چک خون یا DNA برای تأیید اینکه واقعاً همان کسی است که پدرش «جان» (پیتر سارسگارد) به شدت می‌خواست، کمی غیرقابل باور به نظر می‌رسد. با این حال، پس از آن از فیلم لذت بردم، اما این غیرقابل باور بودن هرگز از ذهنم دور نشد، در حالی که شاهد ظهور هیولایی به نام «استر» (با بازی قوی ایزابلا فورمن) بودیم که برای خانواده «کولمن» که به تازگی از یک غم جانکاه بهبود یافته بودند، آشوب و هرج و مرج به بار می‌آورد. مفهوم این داستان جالب است - یک بزرگسال (و یک بزرگسال بی‌رحم و ناپایدار) در قالب یک کودک که از معصومیت به عنوان ابزار نهایی فریب استفاده می‌کند، به طرز هوشمندانه‌ای توسط بازیگران و قلم الکس میس ارائه شده است. سناریوی زمستانی و موسیقی جان آتمن نیز به حس واقعی تهدید کمک می‌کند، زیرا کسانی که در مسیر او قرار می‌گیرند به طرز بی‌رحمانه‌ای از میان می‌روند. او حتی موفق می‌شود که یک همدست جوان و آسیب‌پذیر را نیز فریب دهد! این یک مثال عالی از پنهان شدن در منظر است و مطمئناً یکی از مؤثرترین فیلم‌های ترسناک روان‌شناختی و بازیگری است که دیده‌ام. این یک فیلم عالی است. این یکی از آن فیلم‌هاست که تنها یک بار می‌توان دید. هر بار بیشتر از آن، دیگر می‌دانید چه اتفاقی می‌افتد. پایان بسیار خوبی دارد، اما تماشای دوباره آن را خراب می‌کند. اما منتظر دیدن دنباله‌اش هستم.