فیلم Transit 2018

فیلم _Transit_ بر اساس رمان آنا زاگرز به همین نام در سال 1944 ساخته شده است و داستان یک بازمانده از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان را روایت می‌کند که در سال 1940 به دنبال گذر از مارسی به شمال آفریقاست، در حالی که نازی‌ها به شهر نزدیک می‌شوند. اما این فیلم به جای یک اقتباس دقیق، بر اساس یک مفهوم ساختاری جالب بنا شده است....

فیلم _Transit_ بر اساس رمان آنا زاگرز به همین نام در سال 1944 ساخته شده است و داستان یک بازمانده از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان را روایت می‌کند که در سال 1940 به دنبال گذر از مارسی به شمال آفریقاست، در حالی که نازی‌ها به شهر نزدیک می‌شوند. اما این فیلم به جای یک اقتباس دقیق، بر اساس یک مفهوم ساختاری جالب بنا شده است. اگرچه داستان همان داستان زاگرز را روایت می‌کند، اما در زمان حال محقق شده است. برخی عناصر فیلم مدرن هستند، مانند ماشین‌ها و یونیفورم‌های پلیس، اما هنوز خبری از گوشی‌های موبایل و کامپیوترها نیست و مردم هنوز از ماشین‌های تحریر و نامه‌نگاری استفاده می‌کنند. کارگردان و نویسنده، کریستین پیتزولد، با این استراتژی موفق می‌شود تا تمرکز فیلم بر روی پناهندگان و زمینه نیمه مدرن آن را به نوعی سخنرانی برای وضعیت ملت اروپا در سال 2019 تبدیل کند. فیلم به ما یادآوری می‌کند که هیچ تفاوت تاریخی بین گذشته و حال وجود ندارد و وضعیت پناهندگان امروز به همان اندازه بحرانی است که در سال 1940 بود. متاسفانه، به جز این جسارت زیبایی‌شناختی، داستان و شخصیت‌ها به شدت خسته‌کننده و بی‌احساس هستند. شخصیت اصلی، جورج، به عنوان یک غیرشخصیت به تصویر کشیده شده است و تعاملات او با دیگران فاقد عمق احساسی هستند. در حالی که دوستی او با دکترس، تنها لحظاتی است که او به عنوان یک انسان واقعی به نظر می‌رسد، در کل داستان به شدت از لحاظ عاطفی ضعیف است و ارتباطی واقعی بین شخصیت‌ها احساس نمی‌شود. در نهایت، این فیلم بیشتر به عنوان یک فیلم فکری شناخته می‌شود تا یک فیلم احساسی و با وجود نکات جالبی که در مورد تجربه پناهندگان در قرن بیست و یکم اشاره می‌کند، به نظر می‌رسد که هیچ‌کس در صفحه نمایش برای ما مهم نیست.