فیلم Man in the Shadow 1957

فیلم «مرد در سایه» به کارگردانی جک آرنولد و نویسندگی جین ال. کون، با بازی جف چاندلر، اورسن ولز، کولین میلر، بن الکساندر، جان لارس و باربارا لارنس ساخته شده است. موسیقی بدون اعتبار توسط هانس جی. سالتر و هرمان استاین و فیلم‌برداری توسط آرتور ای. آرلینگ انجام شده است. شهر گاوداری اسپرلاین تحت سلطه ویرجیل رنچلر (با بازی ولز) قرار دارد، اما تنها یک نفر...

فیلم «مرد در سایه» به کارگردانی جک آرنولد و نویسندگی جین ال. کون، با بازی جف چاندلر، اورسن ولز، کولین میلر، بن الکساندر، جان لارس و باربارا لارنس ساخته شده است. موسیقی بدون اعتبار توسط هانس جی. سالتر و هرمان استاین و فیلم‌برداری توسط آرتور ای. آرلینگ انجام شده است. شهر گاوداری اسپرلاین تحت سلطه ویرجیل رنچلر (با بازی ولز) قرار دارد، اما تنها یک نفر به سلطه‌گری او تسلیم نمی‌شود - کلانتر بن سادلر (با بازی چاندلر). عبارت «Obreos No Son Permitidos A Traves De Esta Cerca» به معنای این است که کارگران مزرعه حق ورود به آن طرف حصار را ندارند. این جمله به عنوان یک آغازین به تماشاگران این فیلم سینمااسکوپ جوی و معنادار خوشامد می‌گوید و به خوبی لحن نامناسب داستان را تنظیم می‌کند. داستان به اندازه کافی ساده است؛ شهری تحت سلطه یک تاجر بدنام که فکر می‌کند او و دوستانش بالاتر از قانون هستند. ساکنان شهر نیز چنین می‌اندیشند و به او تن می‌دهند، حتی در مواجهه با نژادپرستی علنی و رفتار ناپسند با اقلیت‌ها. با وقوع یک قتل، کلانتر راست‌گو و وفادار به قانون وارد صحنه می‌شود، کسی که به تنهایی باید در برابر ظلم بایستد. «حالا شگفت‌زده‌اید؟ همه شما افراد شریف شگفت‌زده‌اید؟ به خدا چرا؟ چون نام من بن سادلر است به جای خوان مارتین، چون من مالیات‌دهنده‌ام به جای یک بی‌خانمان؟» با ایجاد حال و هوا، هم در روایت و هم در جادوی سیاه و سفید، فیلم بیشتر به مباحث سیاسی، سوءاستفاده از قدرت و آگاهی‌های ناآرام می‌پردازد تا اینکه بخواهد یک اثر اکشن باشد. ممکن است بدانید که این داستان چگونه پایان می‌یابد، اما به‌گونه‌ای جذاب روایت و اجرا شده که از اولین تا آخرین فریم شما را درگیر می‌کند. تصاویری قابل توجه وجود دارد که بسیاری از فیلم‌های نوآر را زینت می‌بخشد؛ از جمله شب‌نماهای شهر، جنایتی شنیع که در سایه یک چراغ آویزان انجام می‌شود، نورپردازی تهدیدآمیز مزرعه رنچلر و قدرت اعمال مجرمانه که به‌خوبی ساخته شده‌اند. هم آرنولد و هم آرلینگ چشمان تیزبینی برای تأثیر بصری دارند. ولز نیازی به کشش خود ندارد اما به‌خوبی به‌عنوان شخصیت منفی بزرگ ایفای نقش می‌کند، در حالی که لارس به‌خوبی در نقش شرور دستیار عمل می‌کند. متأسفانه، نقش میلر به عنوان دختر رنچلر تنها یک نقش نمادین است که هر دختری می‌توانست آن را بازی کند و به نظر می‌رسد تنها برای این است که او لباسش را به زیر بزند و از پدرش ناراحت باشد. چاندلر به‌خوبی از همه جلوتر است؛ عده‌ای او را چوبی می‌دانند (در میان سایر انتقادات)، اما اینطور نیست. این نقش مناسب، ارزش او، ظرافت‌هایش، فیزیکش و آرامش خاصی را که دارد به نمایش می‌گذارد و باعث می‌شود که از زندگی و حرفه‌اش که خیلی کوتاه بود، افسوس بخورید. از نظر تماتیک، این نوع آثار در جاهای دیگر بهتر انجام شده‌اند، اما در کل این کار قابل تقدیر است و برای تماشاگران جدید بسیار ارزشمند است. ۷/۱۰