فیلم Thelma & Louise 1991

سرگرم‌کننده اما تراژیک؛ فیلم جاده‌ای با ساراندون و دیویس دو زن اهل آرکانزاس (سوزان ساراندون و جینا دیویس) به فراری تبدیل می‌شوند و در جنوب‌غرب آمریکا تحت تعقیب مأموران قرار می‌گیرند (هاروی کیتل و استیفن توبولوفسکی). برد پیت نقش یک گاوچران آواره را بازی می‌کند و مایکل مدسن و کریستوفر مک‌دونالد هم نقش نامزد و شوهر آن دو زن را بر عهده دارند. «تلما و لوئیز» (1991)...

سرگرم‌کننده اما تراژیک؛ فیلم جاده‌ای با ساراندون و دیویس دو زن اهل آرکانزاس (سوزان ساراندون و جینا دیویس) به فراری تبدیل می‌شوند و در جنوب‌غرب آمریکا تحت تعقیب مأموران قرار می‌گیرند (هاروی کیتل و استیفن توبولوفسکی). برد پیت نقش یک گاوچران آواره را بازی می‌کند و مایکل مدسن و کریستوفر مک‌دونالد هم نقش نامزد و شوهر آن دو زن را بر عهده دارند. «تلما و لوئیز» (1991) درام جنایی/فیلم جاده‌ای نمادینی است که با چند صحنه هیجان‌انگیز همراه شده. سرگرم‌کننده است، اما واقعاً برای زنان نوعی خودتوانمندسازی نشان نمی‌دهد—مگر اینکه گرفتن تصمیمات عجولانه و احمقانه و خراب‌کردن زندگی‌تان را توانمندسازی بدانیم. فیلم بامزه، دراماتیک و چشم‌نواز است، اما در نهایت تراژیک باقی می‌ماند. ساراندون هنگام فیلم‌برداری ۴۱ ساله و دیویس حدود ده سال جوان‌تر بود. هر دو ظاهر خوبی دارند، اما شخصیت‌هایشان در سکانس‌های ابتدایی کمی دل‌سردکننده‌اند، به‌ویژه تلما (دیویس) که کمی سبک‌مغز به نظر می‌رسد؛ با این حال در ادامه فیلم همدلی بیننده را جلب می‌کنند. مدت فیلم ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه است و در جنوب کالیفرنیا، یوتا و بِدراک، کلرادو فیلم‌برداری شده است. امتیاز: B ——— پس از تقریباً سی سال، این فیلم هنوز هم یک اثر کلاسیک سینمایی است. همه‌چیز حولِ دو دوست صمیمی، «تلما» (جینا دیویس) و «لوئیز» (سوزان ساراندون) می‌چرخد؛ زنانی که از مردان زندگی‌شان کمی خسته‌اند و برای یک گردش راه می‌افتند. وقتی برای توقف به یک بار کنار جاده می‌روند، اوضاع از کنترل خارج می‌شود: زنی تلاش مردی برای تجاوز به دوستش را با شلیک خلاص می‌کند. آن شب در یک پارکینگ تاریک بوده‌اند و با آن مرد تا دیر وقت مشروب خورده و رقصیده‌اند، پس با توجه به شرایط، تصمیم می‌گیرند احتیاط کنند و فرار کنند. خیلی زود هال، افسر سرسخت پلیس با بازی هاروی کیتل، سر می‌رسد و به‌زودی دختران در حال فرار می‌شوند. آن‌ها باید یک قدم از تعقیب‌کنندگان جلوتر بمانند، پولی جور کنند و تکلیف «جی‌.دی.»ی خوش‌چهره (برد پیت) را که با آن‌ها همراه می‌شود معلوم کنند—که این موضوع به خوشحالی تلما منجر می‌شود—و در راه رسیدن به مکزیک به دنبال نجات‌اند (البته نه از طریق تگزاس!). می‌توان گفت فیلم درباره کشفِ خود است، اما در اصل داستانی مفرّح از دو زن است که اجازه می‌دهند غرایزشان آزاد شوند. پیت به‌عنوان جذابیت بصری افسانه‌ای در شلوار 501 خود حضور دارد و کل اثر نوعی جنایت سبُک و شوخ‌طبع را یادآور «بونی و کلاید» نشان می‌دهد. خنده‌های زیادی در فیلم هست، بازی‌ها همه جذاب و کاریزماتیک‌اند و پر از نگرش است. اگر من عضو هیئت منصفه بودم—آن‌ها را تبرئه می‌کردم.