فیلم Fear Street: Part Two

ساعت بسیار خوبی است، دوباره آن را تماشا می‌کنم و می‌توانم آن را توصیه کنم. اگر امکانش را دارید، می‌توانید این فیلم را قبل از "Fear Street Part One 1994" تماشا کنید. به نظر من بخش زیادی از موفقیت این فیلم به بازی فوق‌العاده سیدی سینک برمی‌گردد. او اگرچه فیلم را به دوش نمی‌کشد، اما در کنار دیگر بازیگران، به طرز چشمگیری از آن‌ها متمایز می‌شود. این فیلم...

ساعت بسیار خوبی است، دوباره آن را تماشا می‌کنم و می‌توانم آن را توصیه کنم. اگر امکانش را دارید، می‌توانید این فیلم را قبل از "Fear Street Part One 1994" تماشا کنید. به نظر من بخش زیادی از موفقیت این فیلم به بازی فوق‌العاده سیدی سینک برمی‌گردد. او اگرچه فیلم را به دوش نمی‌کشد، اما در کنار دیگر بازیگران، به طرز چشمگیری از آن‌ها متمایز می‌شود. این فیلم حتی داستان اولیه ندارد، اما به طرز فوق‌العاده‌ای تمام ویژگی‌های یک داستان اصلی را در خود دارد. معرفی زیگی و نفرین سارا فیر به شکل ترسناکی انجام می‌شود. آن‌ها روشی عجیب اما با سلیقه را انتخاب کرده‌اند؛ در حالی که قبلاً کشتن دانش‌آموزان دبیرستانی را نشان می‌دهند، اما کشتن کودکان کوچک‌تر را نمایش نمی‌دهند. با وجود میزان خون و زخم‌هایی که نشان داده می‌شود، واقعاً انتظار نداشتم، اما به نوعی می‌توان گفت که این فیلم واقعاً به سمت گور و وحشتی نمی‌رود، حداقل نه در این مورد. حتی به عنوان یک فیلم مستقل، اگر به فیلم‌های کمپ و اسلشرها علاقه‌مند هستید، این فیلم ارزش تماشا را دارد.