فیلم The Siege at Thorn High 2025

پس از مدت طولانی، جوکو انور سرانجام به کارگردانی فیلمی خارج از ژانر ترسناک و ماوراء الطبیعه بازگشته است و honestly، از این فیلم راضی هستم. همان‌طور که همیشه، صحنه‌های ابتدایی جوکو انور به سرعت مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد—قلبم تند می‌زند، تپ تپ تپ!! واقعاً ترسناک است، اما این فیلم حتی یک اثر ترسناک هم نیست. تقریباً تمام جنبه‌های این فیلم به کمال نزدیک...

پس از مدت طولانی، جوکو انور سرانجام به کارگردانی فیلمی خارج از ژانر ترسناک و ماوراء الطبیعه بازگشته است و honestly، از این فیلم راضی هستم. همان‌طور که همیشه، صحنه‌های ابتدایی جوکو انور به سرعت مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد—قلبم تند می‌زند، تپ تپ تپ!! واقعاً ترسناک است، اما این فیلم حتی یک اثر ترسناک هم نیست. تقریباً تمام جنبه‌های این فیلم به کمال نزدیک است: از روایت داستان به‌خوبی بافته‌شده‌اش، تا طراحی تولید و ساخت دنیای شگفت‌انگیز آن. دنیای دیستوپیایی به‌طرزی به تصویر کشیده شده که در آشفتگی کامل است، اما آن‌قدر واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد که احساس می‌کنیم این دنیا به‌طرز خطرناکی نزدیک به واقعیت ماست. تعجبی ندارد—همکاری با MGM نتیجه‌ای چنین شگفت‌انگیز در طراحی تولید داشته است. موسیقی متن نیز به‌خوبی جاگذاری شده و تنش را بیشتر افزایش می‌دهد. تصاویری که مشاهده می‌کنیم؟ خیره‌کننده—فضایی به‌قدری جذاب که یادآور روزهای تاریک شورش‌های ۱۹۹۸ است. و اما بازیگری؟ اومارا استغلال نمایش فوق‌العاده و قانع‌کننده‌ای به‌عنوان جفری ارائه می‌دهد—بیان‌های چهره و حرکات او فریاد می‌زنند که او یک سایکوپات واقعی است. همچنین، مگان اوی نیز به‌عنوان معلمی که مجبور است برای بقای خود در نقش‌اش ریسک کند، به‌طرز قابل‌توجهی عالی عمل می‌کند—بین حفاظت از دانش‌آموزانش و زنده ماندن در ترس آنها، در حال کشمکش است. پذیرش و آشتی به معنای ریسک کردن برای کشته شدن است، اما دفاع از خود—حتی اگر به معنای کشتن باشد—بر خلاف اصول اخلاقی او به‌عنوان یک معلم است. این فیلم فقط یک اکشن-هیجان‌انگیز معمولی نیست. پیام مهمی برای همه ما دارد: هرگز نگذارید چنین وقایعی کشور عزیزمان را ویران کند—اندونزی غیرقابل مذاکره است! این فیلم به ما یادآوری می‌کند که وحدت ملی را حفظ کنیم، هرگز اجازه ندهیم تفرقه به وجود آید و اطمینان حاصل کنیم که چنین درگیری‌هایی هرگز به واقعیت تبدیل نشوند. امیدواریم سرزمین عزیزمان تا پایان روزهایمان یک خانه امن و راحت باقی بماند—چرا که وطن همیشه در قلب ما زندگی خواهد کرد و از آن محافظت خواهیم کرد. هرگز نباید به راحتی قانع شویم، مبادا چنین وقایعی دوباره در تیترها ظاهر شوند یا از صدای گویندگان رادیو طنین‌انداز شوند. _"کشور ما مانند نازک‌ترین شیشه است. اگر هیچ کاری نکنیم، تنها باید منتظر بمانیم تا بشکند. ما در وضعیت خوبی نیستیم."_