فیلم Shockproof 1949

همه چیز را به عشق بده و از قلبت پیروی کن. *** این نقد شامل اسپویل‌های جزئی است *** فیلم "Shockproof" به کارگردانی داگلاس سیرک و با فیلمنامه‌ای از ساموئل فولر و هلن دوتش ساخته شده است. بازیگران اصلی آن شامل کرنل وایلد، پاتریشیا نایت، جان بارگری و استر مینچیوتی می‌باشند. موسیقی اثر از جورج دانیگ و فیلمبرداری توسط چارلز لوتون جونیور انجام شده است. زمانی که قاتل...

همه چیز را به عشق بده و از قلبت پیروی کن. *** این نقد شامل اسپویل‌های جزئی است *** فیلم "Shockproof" به کارگردانی داگلاس سیرک و با فیلمنامه‌ای از ساموئل فولر و هلن دوتش ساخته شده است. بازیگران اصلی آن شامل کرنل وایلد، پاتریشیا نایت، جان بارگری و استر مینچیوتی می‌باشند. موسیقی اثر از جورج دانیگ و فیلمبرداری توسط چارلز لوتون جونیور انجام شده است. زمانی که قاتل محکوم، جنی مارش (نایت) تحت مراقبت افسر آزادی مشروط، گریفی مارات (وایلد) آزاد می‌شود، او به طور واقعی متوجه می‌شود که زندگی‌اش به کلی وارونه شده است... همانطور که بسیاری از دوستداران فیلم‌های نوآر تأیید خواهند کرد، تعدادی از فیلم‌های نوآر وجود دارند که با پایان‌هایشان به حدی ناامیدکننده هستند که خشم برمی‌انگیزند. یکی از این فیلم‌ها "Shockproof" است، تلاقی دو ذهن بزرگ سینما که به خاطر تصمیمی از سوی استودیو که به شدت بی‌ربط و آبکی بود، به نابودی کشیده شد. من کسی هستم که تنبیه می‌شوم. در واقع "Shockproof" یک فیلم نوآر عالی است. داستان یک مرد ساده و صادق را روایت می‌کند که با یک زن فاطال کلاسیک وارد رابطه می‌شود و قبل از آنکه بتوانید بگویید "متوقف شو، احمق"، او به شدت درگیر می‌شود. از نظر سبک نیز نوآر بی‌نظیری است. سیرک و لوتون به طور مداوم سایه‌های بار را به نمایش می‌گذارند و جنی مارش هرگز از آن‌ها فرار نمی‌کند؛ او ممکن است از زندان خارج شده باشد اما دفتر آزادی مشروط و به‌تدریج اتاق هتل هری وسون (بارگری که به خوبی نقش دوست پسر نالایق او را بازی می‌کند) او را به شدت محدود می‌کنند - و در واقع، گریفی نیز به همین شکل. خانه مارات ترکیبی دلپذیر از طراحی آرت دکو و تزئینی است. در دستان وایلد، گریفی حالاتی غمگین و سیگار می‌کشد، درست مانند جنی که در چشمان نرم و ملانکولیک او غرق می‌شود (وایلد واقعاً چشمان غمگینی دارد!). ببخشید که می‌خواهم همتی دام را از دیوارش به پایین بیندازم! همه چیز در اینجا وجود دارد؛ به مدت یک ساعت فیلم نوآر اصلی است، هم از نظر داستان (شخصیت‌ها به لیستی خوب از زوج‌های نوآر در حال فرار می‌پیوندند) و هم از نظر تکنیکی، اما سپس همه چیز به هم می‌ریزد. حتی قبل از اینکه متوجه شوید گریفی ناگهان مادر ناتوان و برادر کوچک‌ترش را بدون خداحافظی ترک کرده است، یک سری حوادث به پایان هالیوودی می‌رسد (هلن دوتش برای بازنویسی وارد عمل می‌شود) که منطقی نیست، باورپذیر نیست و در نهایت به نظر توهین‌آمیز می‌رسد. آآآآآررررر! سیرک و فولر به شدت ناامید شدند، هر دو خواهان پایان اصلی فولر بودند و وقتی به آن نگاه می‌کنید، متوجه می‌شوید که این پایان می‌توانست بهشت فیلم نوآر باشد و بسیار مناسب‌تر بود. واقعاً جای تأسف دارد، زیرا این فیلم در بیشتر قسمت‌ها عالی است و وایلد و نایت واقعاً جرقه‌هایی دارند (یک رومانی واقعی در پشت صحنه) و سیرک، فولر و لوتون از نظر تماتیک هماهنگ هستند. در نهایت، این فیلم یک اثر غم‌انگیز با نمره ۵ از ۱۰ است؛ اگر ۵ دقیقه قبل از پایان آن را متوقف کنید و وانمود کنید که سرنوشت این زوج ناشناخته است - یا از تخیلات خود برای جایگزینی پایان اصلی فولر استفاده کنید، آن وقت این فیلم به یک اثر قوی از فیلم نوآر تبدیل می‌شود.