فیلم Cry of the City 1948

شاید ویکتور مچر نخستین انتخاب من برای نقش اول نباشد، اما باید انصاف داد که او در نقش افسر کاندلا یکی از بهتر بازی‌هایش را ارائه می‌دهد. وقتی تبهکاری فرومایه به‌نام روم (ریچارد کانته) را زخمی و مضروب در بیمارستان می‌یابیم و وکیل متنفرکنندهٔ نایلز (باری کروگر) او را تحت فشار قرار می‌دهد تا به سرقتی اعتراف کند که مرتکب نشده، کار بررسی و کشف...

شاید ویکتور مچر نخستین انتخاب من برای نقش اول نباشد، اما باید انصاف داد که او در نقش افسر کاندلا یکی از بهتر بازی‌هایش را ارائه می‌دهد. وقتی تبهکاری فرومایه به‌نام روم (ریچارد کانته) را زخمی و مضروب در بیمارستان می‌یابیم و وکیل متنفرکنندهٔ نایلز (باری کروگر) او را تحت فشار قرار می‌دهد تا به سرقتی اعتراف کند که مرتکب نشده، کار بررسی و کشف حقایق به عهدهٔ پلیس می‌افتد — و به‌زودی درمی‌یابیم که باید قاتل یک افسر را پیدا کنند. کاندلا مدت‌هاست که جزئی جدایی‌ناپذیر از این جامعهٔ نزدیک به هم است؛ مادر روم او را مثل پسر می‌داند و او بین تکلیف شغلی، وفاداری‌های محلی و وجدانش دچار تضادهای جدی می‌شود. اوضاع برای روم زمانی وخیم‌تر می‌شود که دوست‌دخترش تینا (دبرا پِیج) درگیر تحقیقات می‌گردد و خیلی زود با انتخاب‌های دشواری روبه‌رو می‌شود که می‌تواند جان‌ها را به خطر بیندازد، وقتی آن‌ها برای مدتی مخفی می‌شوند و سپس می‌کوشند فرار کنند. این تریلر ریتم و موسیقی مناسبی دارد؛ کانته در نقشِ خلافکاری تا حدی از خودراضی اما مؤثر در اوج است و با بازی دمدمی پِیج و گاه تهدیدآمیز مچر هماهنگی خوبی نشان می‌دهد. فیلم چند پیچ‌وخم دارد و تصویری از مناسبات درونی و روابطی که این جوامع «ایتالیای کوچک» بر مبنای آن شکل گرفته‌اند ارائه می‌دهد، و پایان‌بندی‌اش دقیقاً آنچه انتظار دارید نیست. بازیگرانی جمع‌وجور و منسجم، داستان را متمرکز نگه می‌دارند و از آن یک درام جنایی جذاب با دقایقی اضافه می‌سازند.