فیلم In the Electric Mist 2009

اجرای تامی لی‌جونز در نقش یک کارآگاه پیر بسیار درخشان است و فضای جنوب آمریکا در فیلم واقعاً اصالت دارد، اما قصه بیش از حد پیچیده و در نهایت ناامیدکننده می‌شود. خلاصه داستان: زن جوانی در باتلاق‌های جنوب به قتل می‌رسد؛ قتلی وحشیانه که احتمالاً کار یک قاتل زنجیره‌ای است. کارآگاهی (دیو رابیشو) پرونده را پیگیری می‌کند و در همان حال لاشهٔ دیگری ـ چیزی جز...

اجرای تامی لی‌جونز در نقش یک کارآگاه پیر بسیار درخشان است و فضای جنوب آمریکا در فیلم واقعاً اصالت دارد، اما قصه بیش از حد پیچیده و در نهایت ناامیدکننده می‌شود. خلاصه داستان: زن جوانی در باتلاق‌های جنوب به قتل می‌رسد؛ قتلی وحشیانه که احتمالاً کار یک قاتل زنجیره‌ای است. کارآگاهی (دیو رابیشو) پرونده را پیگیری می‌کند و در همان حال لاشهٔ دیگری ـ چیزی جز استخوان نیست ـ پیدا می‌شود. این جسد به مردی سیاه‌پوست تعلق دارد که گویا حدود چهل سال پیش کشته شده بود و رابیشو ناگهان به یاد می‌آورد آن قتل را در کودکی دیده است. جز خودِ کارآگاه، به نظر نمی‌رسد بین آن دو قتل ارتباط روشنی وجود داشته باشد. تامی لی‌جونز نقش کارآگاهی را بازی می‌کند که با شیاطین درونی‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ عمدتاً مشکل الکل، اما مرگ آن مرد سیاه‌پوست دهه‌ها او را آزار داده است. او خواهان برقراری عدالت است، اما در ابتدا حاضر نیست هر کاری انجام دهد. این فیلم شاید هیجان‌انگیزترین جنایی بازار نباشد، اما آنچه آن را از بیشتر آثار متمایز می‌کند شخصیت‌ها و ریتم فیلم است. فیلم از کندکردن ضرب‌آهنگ نمی‌هراسد و فرصت می‌دهد به مردمانی که در این منطقه زندگی می‌کنند و کسانی که می‌آیند نگاهی دقیق‌تر بیندازیم. رابطهٔ میان الرود سیکس (بازیگر فیلمی که در منطقه فیلمبرداری می‌شود) و رابیشو، به‌ویژه برخوردهای الرود مست با رابیشوی هوشیار، قلب و روح زیادی به فیلم می‌دهد. (لازم به ذکر است که این الرود است که هنگام رفتن به دستشویی، استخوان‌های قدیمی را پیدا می‌کند.) موسیقی فیلم هم جالب است؛ حضور دارد ولی تصاویر و داستان را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد و ریتم منحصربه‌فردی دارد که مثل تپش قلب، ما را همراه رابیشو جلو می‌برد — به‌گونه‌ای که هم محسوس است و هم نامحسوس. از جنبهٔ منفی، فیلم بیش از حد پیچیده شده و گاهی در پرداخت داستان دچار آشفتگی و عدم تمرکز می‌شود. برخی بازیگران فرعی چنان به‌نظر می‌آیند که دیالوگ‌هایشان را خیلی نزدیک به زمان فیلم‌برداری حفظ کرده‌اند و اقتباس از رمان جیمز لی بورک به دیدگاهی تهاجمی‌تر و منسجم‌تر نیاز داشت تا کشش بیشتری داشته باشد. در مجموع، این درام جنایی بیشتر بر شخصیت‌ها تکیه دارد تا روی پیچیدگی‌های پلیسیِ داستان، و هنگامی که متمرکز است به‌خوبی کار می‌کند، اما همیشه چنین نیست. فیلم برگرفته از رمان «In the Electric Mist» (۱۹۹۳) است و در ژانر تعلیق/جنایی با حال‌وهوای گوتیک جنوبی قرار می‌گیرد. بازیگرانی چون جان گودمن، پیتر سارزگارد، مری استینبرگن و ند بیتی در نقش‌های مکمل حضور دارند. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۵۷ دقیقه است و بخش‌هایی از آن در نیو ایبریا، لوئیزیانا فیلم‌برداری شده است. نکتهٔ پایانی: انتظار صحنه‌های خونین و وحشتناک نداشته باشید — آدم‌ها می‌میرند، اما تصاویر بیمارگونه‌ای نمایش داده نمی‌شود. فیلم بیشتر می‌خواهد تصویری از مردی بدهد؛ مردی که چندان با ما تفاوتی ندارد. نمرهٔ کلی: B-.