فیلم Midnight Lace 1960

«Matilda Shouted Fire.» فیلم Midnight Lace به کارگردانی دیوید میلر ساخته شده و فیلمنامه‌اش را ایوان گاف و بن رابرتز از روی نمایشنامهٔ «Matilda Shouted Fire» نوشتهٔ جنت گرین اقتباس کرده‌اند. در این فیلم دوریس دی، رکس هریسون، جان گاوین، میرنّا لوئی، ردی مک‌داول و هربرت مارشال نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از فرانک اسکینر و فیلم‌برداری از راسل متی است. کیت پرستون (با بازی دی) مورد تعقیب...

«Matilda Shouted Fire.» فیلم Midnight Lace به کارگردانی دیوید میلر ساخته شده و فیلمنامه‌اش را ایوان گاف و بن رابرتز از روی نمایشنامهٔ «Matilda Shouted Fire» نوشتهٔ جنت گرین اقتباس کرده‌اند. در این فیلم دوریس دی، رکس هریسون، جان گاوین، میرنّا لوئی، ردی مک‌داول و هربرت مارشال نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از فرانک اسکینر و فیلم‌برداری از راسل متی است. کیت پرستون (با بازی دی) مورد تعقیب قرار می‌گیرد، اما هیچ‌کس حرفش را باور نمی‌کند. آیا دارد دیوانه می‌شود؟ ژانر تریلر «زن در خطر» از آغاز سینما همواره طرفدار داشته است. Midnight Lace شاید از نظر ظرافت یا تهدید به پای آثاری مانند Gaslight یا بهترین‌های هیتچکاک نرسد، اما قصه‌ای معمایی و هیجان‌انگیز ارائه می‌دهد. فیلم از همان ابتدا هدفش را نشان می‌دهد: خانم دوست‌داشتنی دی در مه غلیظ تعقیب می‌شود توسط شخصی نامرئی. سپس تماس‌های تلفنی شروع می‌شود؛ صدایی عجیب در انتهای خط نصیحت‌هایی نه چندان محترمانه می‌دهد، ولی کسی مطمئن نیست که آیا او واقعاً مورد آزار قرار گرفته یا نه. در نتیجه موجی از مظنونان وارد قصه می‌شوند؛ از حیله‌گرها و توطئه‌چین‌ها تا افراد ناپایدار و کسانی که آن‌قدر خوش‌قیافه‌اند که غیرواقعی به نظر می‌رسند. سرنخ‌های گمراه‌کننده (red herrings) حکم‌فرما می‌شود و تماشای این بازیِ گم‌راه‌کننده لذت‌بخش است. هر چه ماجرا پیش می‌رود، جنون کیت پله‌پله تشدید می‌شود تا به آشوبی روانی بدل شود. آشکارسازی نهایی چندان غافلگیرکننده نیست، اما لذت واقعی در مسیر رسیدن به آن است. متأسفانه فیلم از بعضی لحاظ‌ها ضرر می‌کند: تدوین گاه‌وبیگاه شل و طراحی نه‌چندان قوی برای فضای لندن، به داستان خیالی حس مصنوعی می‌بخشد که کنار زدنش دشوار است و منشا تئاتری اثر کاملاً هویداست. این موضوع تأسف‌آور است چون عکاسی راسل متی بی‌نظیر است و رنگ‌های اصلی فیلم واقعاً زنده و برجسته‌اند — به‌ویژه سبزی‌ها. با این حال، هریسون و دی به‌راحتی این شخصیت‌ها را باورپذیر می‌کنند و جان گاوین و لوئی هم از بازی لذت می‌برند و در کنار آن‌ها هستند. این ویژگی‌ها کاستی‌های فیلم در جوّ کلی یا تازگی فرمول را جبران می‌کند و اثر از نظر سرگرم‌کنندگی صادقانه قابل‌قبول است. 7/10