فیلم Grand Piano 2013

یک پیانیست به صحنه بازمی‌گردد، اما ظاهراً از این بازگشت چندان مطمئن نیست. وقتی پشت پیانو می‌نشیند متوجه نوشته‌های عجیب قرمزرنگی در کتابِ برنامه‌اش می‌شود. به نظر می‌رسد کسی بیش از دیگران او را زیر نظر دارد و اگر او درست نواختن را بلد نباشد، حاضر است او و دوست‌دخترش را بکشد. صادقانه بگویم، زیاد حواسم به داستان نبود و برای لحظاتی چرت زدم. قصه به‌شدت...

یک پیانیست به صحنه بازمی‌گردد، اما ظاهراً از این بازگشت چندان مطمئن نیست. وقتی پشت پیانو می‌نشیند متوجه نوشته‌های عجیب قرمزرنگی در کتابِ برنامه‌اش می‌شود. به نظر می‌رسد کسی بیش از دیگران او را زیر نظر دارد و اگر او درست نواختن را بلد نباشد، حاضر است او و دوست‌دخترش را بکشد. صادقانه بگویم، زیاد حواسم به داستان نبود و برای لحظاتی چرت زدم. قصه به‌شدت کسل‌کننده است و هیچ شناخت واقعی از شخصیت‌ها به ما داده نمی‌شود تا واقعاً برای سرنوشت‌شان نگران باشیم. این فیلم من را به شکلی شبیه نسخه‌ای دیگر از Phone Booth یادآوری کرد — فیلمی که قطعاً ترجیح می‌دهم آن را ببینم تا این یکی. کلام آخر: در این فیلم هیچ نکته برجسته‌ای نیست؛ بازیگران شخصیت‌هایی برای جان دادن ندارند و داستان قبلاً بارها دیده شده است. این نمایشی است که به‌راحتی می‌توانید از دستش بگذرید؛ به‌جایش Phone Booth با کالین فارل را تماشا کنید.