فیلم L’Argent 1983

احساس حاکم بر این فیلم به طرز ناخوشایندی بدبینانه و در عین حال مؤثر است. یک اسکناس 500 فرانکی تقلبی در بین کسب‌وکارها و افرادی که می‌دانند واقعی نیست، در حال چرخش است. تا اینکه این اسکناس به دست "ایوان" (با بازی کریستین پاته) یک راننده تحویل honest می‌افتد که هیچ ایده‌ای ندارد که قرار است قربانی این کلاهبرداری شود. رئیس او اصرار دارد که...

احساس حاکم بر این فیلم به طرز ناخوشایندی بدبینانه و در عین حال مؤثر است. یک اسکناس 500 فرانکی تقلبی در بین کسب‌وکارها و افرادی که می‌دانند واقعی نیست، در حال چرخش است. تا اینکه این اسکناس به دست "ایوان" (با بازی کریستین پاته) یک راننده تحویل honest می‌افتد که هیچ ایده‌ای ندارد که قرار است قربانی این کلاهبرداری شود. رئیس او اصرار دارد که این مرد جوان و بی‌پول خسارت را جبران کند و گزینه‌های او محدود است. به نظر می‌رسد که جرم‌های جزئی راه حل واضحی است و بنابراین او به گروهی از سارقین بانک می‌پیوندد. طبیعتاً این کار به شکست می‌انجامد و به زودی این جوان با یک حکم طولانی زندان روبرو می‌شود و زندگی زناشویی‌اش در حال فروپاشی است. این موضوع نشان می‌دهد که زندان همیشه بهترین راه حل نیست - جوان شروع به ناامیدی می‌کند و پس از آزادی، آن ناامیدی و اضطراب او را به سمت یک جنایت بزرگ‌تر سوق می‌دهد. در این داستان، چیزی به طرز ناخوشایندی فاسد وجود دارد. این جوان به‌طور آگاهانه مورد سوءاستفاده دیگران قرار می‌گیرد اما درک نمی‌کند که او تنها یک مهره در یک چرخه غیرانسانی و افسرده‌کننده از طمع و بی‌تفاوتی است تا اینکه خیلی دیر شده باشد. پاته در این نقش به خوبی عمل می‌کند و روبر برسون نیز جوّی خلق می‌کند که هر نشانه‌ای از امید را خفه می‌کند و اعتیاد جذاب فساد را به تصویر می‌کشد - دقیقاً همان‌طور که تصور می‌کنم تولستوی در داستان اصلی‌اش قصد داشت. در نهایت، این فیلم بیشتر یک شخصیت‌نگاری قدرتمند از یک جوان است که ممکن است هر کدام از ما باشد، اگر نه به لطف خدا!