فیلم Tom Horn 1980

«روزی باید بهای سبک زندگی‌ات را بپردازی، تام.» تام هورن به کارگردانی ویلیام وایارد و فیلمنامه‌ای اقتباسی از خودزندگینامه تام هورن نوشته توماس مک‌گین و باد شرِیک است. در این فیلم استیو مک‌کوئین در نقش تام هورن بازی می‌کند و در کنار او لیندا ایوانز، ریچارد فارنسورث، بیلی گرین بش و اسلیم پیکنز حضور دارند. موسیقی اثر از ارنست گلد و فیلم‌برداری از جان آ. آلونزو...

«روزی باید بهای سبک زندگی‌ات را بپردازی، تام.» تام هورن به کارگردانی ویلیام وایارد و فیلمنامه‌ای اقتباسی از خودزندگینامه تام هورن نوشته توماس مک‌گین و باد شرِیک است. در این فیلم استیو مک‌کوئین در نقش تام هورن بازی می‌کند و در کنار او لیندا ایوانز، ریچارد فارنسورث، بیلی گرین بش و اسلیم پیکنز حضور دارند. موسیقی اثر از ارنست گلد و فیلم‌برداری از جان آ. آلونزو است. داستان، مک‌کوئین را در نقش ردیاب افسانه‌ای ارتش که به استخدام تفنگ اجیرشده در آمده—تام هورن—نشان می‌دهد. هورن را دامداران وایومینگ برای مقابله با دزدان دام استخدام می‌کنند، اما زمانی که روش‌هایش به آبروی آن‌ها لطمه می‌زند، علیه او می‌ایستند. به عنوان کسی که هم به ژانر وسترن و هم به مک‌کوئین علاقه‌مند است، سخت می‌شود نقد تام هورن (و آخرین فیلم او «شکارچی») را بدون دخالت احساس نوشت؛ واقعیت این است که تام هورن آن تصویر سترگ و محکم از شخصیت را که انتظار می‌رود به‌طور کامل ارائه نمی‌دهد. فیلم از لحاظ تصویری زیبا و حالتی ملانکولیک دارد و اجرای مک‌کوئین صادقانه و مؤثر است، اما مشکلات تولید (کارگردانان مختلفِ درگیر، بازنویسی‌ها و غیره) آشکار است و فیلم را به اثری از آنچه می‌توانست باشد بدل می‌کند. با این حال، فیلم بی‌کیفیت نیست؛ در واقع قطعه‌ای تأمل‌برانگیز درباره مردی «خارج از زمانه‌اش» است که خود این را می‌داند. روایت خوب روی پایان به اصطلاح غرب وحشی تمرکز دارد؛ تغییری در زمانه که قانون و نظم در شرف غلبه است. هورن کسی بود که در روند دستگیری جرونیمو نقش داشت، و سازندگان نه تنها با این رخداد احترام به رهبر آپاچی را به عنوان یک ابزار روایی نشان می‌دهند، بلکه به کمک نقش مک‌کوئین تسلیم شدن هورن در برابر پایان دوران خود را نیز نمایش می‌دهند. جز یک «افکت ویژه» نه‌چندان قوی، وقتی خشونت برای داستان لازم است ضربه‌ای آدرنالینی می‌زند، چون فضای کلی اثر در نهایت سنگین و تأمل‌آمیز است. خط عاشقانه مبهم میان هورن و گلندولن کیمل (نقش لیندا ایوانز که نقشی ناسپاس دارد اما خوب ایفا می‌کند) از بس از فلاش‌بک استفاده شده تحت‌تأثیر قرار گرفته، ولی لطافت آن با نیت جدی فیلم همخوانی دارد. جنبه‌های سیاسی فیلم برای ارزش روایی کافی می‌زنند و موضوع محوری اینکه سرنوشت نهایی هورن مبتنی بر حقیقت است یا نه، ماهرانه مطرح می‌شود. ویرایش ضعیف و تعدادی نماهای «پرکننده» خسته‌کننده‌اند و اگر برای تماشای فیلمی ملانکولیک آماده نباشید ممکن است ناامید شوید. با این حال، زیبایی‌های زیادی در فیلم وجود دارد و چه از طرفداران مک‌کوئین باشید یا نه، بازی او شجاعانه، متعهد و بسیار جذب‌کننده است. نمره: 7/10. پیوست: تام هورن افسانه‌ای نقش‌های متعددی داشت—گاوبان، راهنما، کارگرشاتل، سربازی که در دستگیری جرونیمو کمک کرد، پینکرتون، کارآگاه مراتع و از جمله کسانی بود که در نبرد سن خوان هیل با «رافر رایدرز» تِدی روزولت جنگید. در سال 1901، او در ۴۰ سالگی وارد قلمرو وایومینگ شد و برای کشتن دزدان دام استخدام گردید، اما در نهایت به اتهام تیراندازی به پسربچه ۱۴ ساله‌ای متهم شد؛ بسیاری معتقدند او تله‌گذاری شده بود. گزارش شده که تولید «تام هورن» پرچالش بوده است. مک‌کوئین که اشتیاق زیادی به پروژه داشت، سه سال تلاش کرد تا فیلم به پرده بیاید و تحقیقات زیادی انجام داد، اما اواخر 1979 مبتلا به مزوتلیوما تشخیص داده شد. مک‌کوئین نتوانست با چند کارگردان از جمله دان سیگل و الیوت سیلورستاین کار کند و در نهایت به شکلی غیررسمی هدایت اثر را تا حدودی برعهده گرفت، اگرچه ویلیام وایارد رسماً کارگردانِ نامبرده است. در زندان، هورن زندگینامه‌اش را با عنوان «زندگی تام هورن: راهنمای دولتی و مترجم» نوشت که پس از مرگش در 1904 منتشر شد. هورن از معدود کسانی در غرب قدیم بود که با دار آبی معروف به «دار جولیان» اعدام شد که در فیلم هم به تصویر کشیده شده است. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۷ دقیقه است و تماماً در آریزونا تصویربرداری شده است (از جمله مناطقی چون پاتاگونیا، سونویتا، پورتال و درۀ سن رافائل). بازیگران مکمل شامل نام‌های شناخته‌شده وسترن مثل اسلیم پیکنز، ریچارد فارنسورث، جفری لوئیس، روی جنسن و الیشا کوک جونیور هستند. رتبه کلی: B-/B