فیلم Red Planet 2000

این یکی مثل یک «آتِشِ کمپ» میلیارد دلاری است — دست‌کم برای چیزی مفید است. دومین فیلم شکست‌خورده‌ی گیشه در فضاسازی مریخی که در سال ۲۰۰۰ اکران شد، «رد پلنت» شاید — فقط شاید — برای کسانی که بار اول از تماشای آن ناراحت شده‌اند، ارزش بازبینی داشته باشد. اگر بدانید قرار نیست با یک فیلم اکشنِ پر از بیگانگان روبه‌رو شوید، بلکه با درامی بقاگونه...

این یکی مثل یک «آتِشِ کمپ» میلیارد دلاری است — دست‌کم برای چیزی مفید است. دومین فیلم شکست‌خورده‌ی گیشه در فضاسازی مریخی که در سال ۲۰۰۰ اکران شد، «رد پلنت» شاید — فقط شاید — برای کسانی که بار اول از تماشای آن ناراحت شده‌اند، ارزش بازبینی داشته باشد. اگر بدانید قرار نیست با یک فیلم اکشنِ پر از بیگانگان روبه‌رو شوید، بلکه با درامی بقاگونه طرفید که ادای احترام به فیلم‌های کم‌مایهٔ علمی‌تخیلی دههٔ ۱۹۵۰ در آن دیده می‌شود و به شخصیت‌هایش اهمیت می‌دهد، آنگاه تجربهٔ نسبتا سرگرم‌کننده‌ای در سینما در انتظارتان خواهد بود. این به معنی آن نیست که فیلم شاهکاری در ژانر علمی‌تخیلی است؛ مشکلاتش باقی‌ست: ترنس استمپ به‌طرز قابل‌تأسفی کم‌استفاده شده (واقعا می‌شد هر بازیگر نقش‌آفرینی درجهٔ دو را جای او گذاشت)، برخی اتفاقات یا بی‌معنی‌اند یا بی‌پاسخ مانده‌اند، و البته فیلم در میانه کش‌دار می‌شود وقتی بازیگران مرد روی مریخ گفت‌وگو می‌کنند در حالی که کری-ان ماس در ایستگاه پایه نگران و رنجور است. با این حال لذت‌هایی هم هست: علمِ دیوانه‌وار گاهی با عکس‌برداری خوب و طراحی صحنهٔ درخشان همراه می‌شود، و سازندگان می‌دانند چه نوع فیلمی می‌خواهند بسازند. در حالی که «میشن تو مارس» زیر وزن ادعاهایش فرو رفت، «رد پلنت» با نیشخند و تبریک از شما می‌خواهد همراهش باشید. پس سوار شوید و فیلم را همان‌طور که هست بپذیرید: منطقه‌ای عاری از ادعایِ بیش از حد با درامی انسانی در مرکز. امتیاز: 6.5/10 --- «رد پلنت» پر از عناصر مختلف است، اما هیچ‌کدام را به‌خوبی کنترل نمی‌کند. تقریبا هیچ بازیگری با نقش خود هم‌خوانی ندارد؛ شاید تنها کری-ان ماس تا حدی مناسب باشد، اما او هم در بیشتر زمان فیلم چنان کنار گذاشته شده که در نود و نه درصد داستان به‌عنوان یک شخصیت واقعی حساب نمی‌شود. امتیاز نهایی: ★★ — چند نکته بود که برای من جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است. --- «رد پلنت» پتانسیل تبدیل‌شدن به یک فیلم بقاگونهٔ علمی‌تخیلی جذاب را داشت، اما به‌خاطر فیلمنامهٔ ضعیف و اجرای بی‌رمق، از آن فاصله گرفت. داستان دربارهٔ تیمی از فضانوردان است که برای مأموریتی حیاتی به مریخ فرستاده می‌شوند، اما فیلم در حفظ تنش و واقعی جلوه‌دادن خطرات ناتوان است. کارگردانی قابل قبول اما بی‌خلاق است و هرگز کاملا روی عناصر بقا تمرکز نمی‌کند یا حس فوریت در اکشن ایجاد نمی‌کند. از نظر بصری، فیلم در نشان‌دادن مناظر متروک مریخ عملکرد قابل قبولی دارد، گرچه جلوه‌های بصری، هرچند بهتر از انتظار، برای زمان خود چندان تاثیرگذار نیست. بازی‌ها عمدتا قابل‌قبول‌اند و چند اجرا نسبت به بقیه بهتر به‌نظر می‌رسد، اما فیلمنامه به بازیگران کمک چندانی نمی‌کند: دیالوگ‌ها خشک است و تعاملات میان شخصیت‌ها اغلب مصنوعی یا شتاب‌زده به‌نظر می‌رسند. داستان گاهی جهش‌های منطقی سوال‌برانگیز دارد که نگه‌داشتن تماشاگر درگیر را سخت می‌کند. عنصر هوش مصنوعی که بخش مهمی از داستان است نیز به شکلی نامنسجم پرداخته شده است. موسیقی هم چیز زیادی به تجربه اضافه نمی‌کند و لحظات دراماتیک اغلب از شدت کافی برخوردار نیستند، تا حدی به‌خاطر انتخاب‌های موسیقایی بی‌الهام. در مجموع «رد پلنت» ایدهٔ محکم و جذابی داشت اما نتوانست آن را به شکلی اجرا کند که ارزش بازدید مجدد داشته باشد.