فیلم The English Patient 1996

"Hana" (ژولیت بینوش) داوطلب می‌شود تا در ایتالیا که درگیر جنگ است، از بیمار خود که به شدت سوخته، مراقبت کند. او کیست؟ هیچ‌کس نمی‌داند. تنها چیزی که او به خاطر می‌آورد این است که از انگلستان آمده و مدتی پیش ازدواج کرده است. ورود کاراکتر مرموز کانادایی "کاراواggio" (ویلم دفو) به حل معما کمک می‌کند، زیرا او به هویت واقعی مرد bedridden مشکوک است...

"Hana" (ژولیت بینوش) داوطلب می‌شود تا در ایتالیا که درگیر جنگ است، از بیمار خود که به شدت سوخته، مراقبت کند. او کیست؟ هیچ‌کس نمی‌داند. تنها چیزی که او به خاطر می‌آورد این است که از انگلستان آمده و مدتی پیش ازدواج کرده است. ورود کاراکتر مرموز کانادایی "کاراواggio" (ویلم دفو) به حل معما کمک می‌کند، زیرا او به هویت واقعی مرد bedridden مشکوک است و یادآوری‌های تدریجی او ما را به زمانی می‌برد که او برای اولین بار به شمال آفریقا رسید. او "کنت آلماسی" (رالف فاینس) است که به نقشه‌برداری آمده است. آغاز جنگ جهانی دوم، نقشه‌برداری او را مختل می‌کند، اما "کاراواggio" مشکوک است که او به اشغالگران نازی کمک کرده است. آیا واقعاً این‌گونه بود؟ همچنین واضح است که او رابطه‌ای عمیق و شدید با "کاترین" (کریستن اسکات توماس)، یکی از ارکان جامعه استعماری محلی، داشته است. به آرامی، آنتونی مینگلا اطمینان می‌دهد که رشته‌ها شروع به کنار هم قرار گرفتن می‌کنند، اما تراژدی به نظر می‌رسد که کنت را در هر کجا که می‌رود، تعقیب می‌کند و مدت زیادی طول نمی‌کشد که ما جزئیات مربوط به وضعیت کنونی و نهایی او را پر کنیم. در همین حال، "هانا" به "کیپ" (ناوین اندروز)، کارشناس خنثی‌سازی بمب که به همراه گروهش در چمن‌زار آنها ساکن شده است، علاقه‌مند می‌شود. آنچه واقعاً این فیلم را متمایز می‌کند، تصویربرداری شگفت‌انگیز آن است. جان سیل از نور به طرز فوق‌العاده‌ای در صحرا تونس، در "غار شناگران" زیبا و در مکان‌های مختلف ایتالیایی استفاده می‌کند که غنای زیادی به این داستان آرام و تدریجی می‌بخشد. فاینس و ک.س.ت رابطه‌ای زیبا و غیرقابل توصیف بین خود دارند؛ بینوش به نقش خود حقیقت و انسانیّت واقعی می‌بخشد و اگرچه دفو به‌طور نسبتاً کمی در فیلم حضور دارد، اما نقش کلیدی او در حل این معمای انسانی به طرز ماهرانه‌ای ایفا می‌شود. نمی‌توان انکار کرد که فیلم بسیار طولانی است و ریتم آن ممکن است گاهی به کمی انرژی اضافی نیاز داشته باشد، اما تکیه‌گاه‌های هنری که در اینجا به نمایش درآمده، ترکیبی شیک از عشق و ابهام را به شیوه‌ای خلاقانه و با سبک ارائه می‌دهد.