فیلم Catch Me If You Can 2002

این فیلمِ استیون اسپیلبرگ سرگرم‌کننده، خوش‌ساخت و لذتبخش است. اگرچه از آثار پرطمطراق و حماسی همیشگی او فاصله دارد، اما این تغییر سبک باعث نشده از جذابیت داستان واقعیِ فرانک اباگنایل جونیور کاسته شود؛ فیلم کنجکاوی بیننده را تا پایان زنده نگه می‌دارد و هم می‌خنداند، هم می‌گرید و هم به فکر وا می‌دارد. باید توجه داشت که فیلم صرفاً «الهام‌گرفته» از داستان واقعی است...

این فیلمِ استیون اسپیلبرگ سرگرم‌کننده، خوش‌ساخت و لذتبخش است. اگرچه از آثار پرطمطراق و حماسی همیشگی او فاصله دارد، اما این تغییر سبک باعث نشده از جذابیت داستان واقعیِ فرانک اباگنایل جونیور کاسته شود؛ فیلم کنجکاوی بیننده را تا پایان زنده نگه می‌دارد و هم می‌خنداند، هم می‌گرید و هم به فکر وا می‌دارد. باید توجه داشت که فیلم صرفاً «الهام‌گرفته» از داستان واقعی است و همه جزئیات آن دقیقاً مطابق واقع نیست. لئوناردو دی‌کاپریو در نقش فرانک اجرای درخشان و باورپذیری دارد؛ او می‌تواند مردی را نشان دهد که با جذابیت و کاریزمایش هر کسی را فریب می‌دهد بی‌آنکه آن جذابیت را از دست بدهد. تام هنکس نیز در نقش مأمور اف‌بی‌آی بسیار خوب ظاهر شده و بازی‌شان در کنار هم رابطه‌ای جذاب و پیچیده ایجاد می‌کند؛ کشمکش و احترام رو به رشد میان کلاهبردار و مأمور، بخش مهمی از لذت فیلم است. کریستوفر واکن و اِمی آدامز هم در نقش‌های مکمل برجسته‌اند و بازی جالبی ارائه می‌کنند. فضای فیلم و بازسازی دههٔ ۶۰ بسیار دلپذیر و رنگارنگ است؛ حال‌وهوای نوستالژیک و تقریباً «جادویی» که اسپیلبرگ به تصویر می‌کشد کاملاً دلنشین است و به‌جای تاریک‌نمایی، از تُنی روشن‌تر و جذاب‌تر استفاده می‌کند. موسیقی جان ویلیامز و ریتمِ رواییِ فیلم نیز در این ایجاد فضا نقش مؤثری دارند. با این حال فیلم از نظر اخلاقی دچار ابهام است. در حالی که تماشای ماجراجویی‌های فرانک و شیوه‌های فریبکاری‌اش سرگرم‌کننده است، فیلم چندان به جنبه‌های منفی و پیامدهای سرقت‌های گستردهٔ او نمی‌پردازد؛ پایان فیلم هم برای شخصیت فرانک مثبت است و خیلی از خطاها و خسارت‌هایی که او مرتکب شده صریحاً مطرح نمی‌شود. پرداختن کامل‌تر به این جنبه‌ها شاید داستان را کاهشی می‌داد، اما از سوی دیگر گاهی دل‌خواست فرار از واقعیت و لذت بردن از قصه هم قابل‌فهم است. فیلم بر اساس کتابی است که بخشی از آن حاصل مصاحبه با فرانک اباگنایل است و خود او گفته که حدود هشتاد درصد روایت کتاب مطابق واقع است. بعضی جزئیات فیلم با واقعیت تفاوت دارد؛ شخصیت مأمورِ پی‌گیر (هانرتی) ترکیبی از چند مأمور مختلف است و برخی صحنه‌ها نیز به‌صورت سینمایی تغییر یافته‌اند. نکات فنی و بازی‌های مکمل هم قوی‌اند: بازی دی‌کاپریو و هنکس از نقاط قوت اصلی‌اند و انتخاب بازیگران و کارگردانی مطابق انتظار یک فیلم اسپیلبرگی است. فیلم کمی طولانی به‌نظر می‌رسد، اما کلیت آن سرگرم‌کننده و تماشایی است و تماشای دوباره‌اش هم دلچسب خواهد بود. مدت زمان: حدود ۲ ساعت و ۲۱ دقیقه. فیلم در لوکیشن‌های مختلفی فیلم‌برداری شده و بازیگران فرعی دیگری نیز حضور دارند. در مجموع، Catch Me If You Can فیلمی خوش‌ساخت، جذاب و لذت‌بخش است؛ شاید به پای شاهکارهای حماسی اسپیلبرگ نرسد، اما تجربه‌ای دلپذیر و چشم‌نواز ارائه می‌دهد. نمرهٔ کلی: B.