فیلم Capote 2005

فیلیپ سیمور هافمن تصویری باورپذیر و جذاب از رمان‌نویس نامدارِ هم‌نام (کاپوته) در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ ارائه می‌دهد. او در حال تحقیق برای رمان تازه‌اش است که با خبر قتل فجیع یک خانواده در کانزاس روبه‌رو می‌شود. این نویسنده تا حدودی ناکام و بی‌ملاحظه تصمیم می‌گیرد از این حادثه بهره‌برداری کند و با استفاده از تقریباً هر راه (قانونی) ممکن، خود را به دوستان قربانیان...

فیلیپ سیمور هافمن تصویری باورپذیر و جذاب از رمان‌نویس نامدارِ هم‌نام (کاپوته) در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ ارائه می‌دهد. او در حال تحقیق برای رمان تازه‌اش است که با خبر قتل فجیع یک خانواده در کانزاس روبه‌رو می‌شود. این نویسنده تا حدودی ناکام و بی‌ملاحظه تصمیم می‌گیرد از این حادثه بهره‌برداری کند و با استفاده از تقریباً هر راه (قانونی) ممکن، خود را به دوستان قربانیان نزدیک می‌کند؛ سپس پس از دستگیری دو مظنون، همان روند را با پری اسمیت دنبال می‌کند. هدف او استفاده از قالب این پرونده و شخصیت‌های واقعی برای نوشتن رمانی مبتنی بر واقعیت است، نه صرفاً داستان. فیلم به‌طرزی زیرکانه نشان می‌دهد چگونه مردی تیزهوش از ذکاوتش برای دستکاری موقعیت‌ها بهره می‌برد تا خواسته‌هایش را هر زمان که بخواهد تأمین کند، و هم‌زمان گوشه‌هایی از شخصیت کنترل‌گر او را عیان می‌سازد. او نوعی رابطه با متهم برقرار می‌کند و علاقه‌ای پدید می‌آید که بی‌طرفی او نسبت به داستان را مخدوش می‌سازد؛ متهم نیز کم‌کم انسانیتِ این شخصیت تا حدی سرد و مغرور را آشکار می‌کند و تغییری محسوس در توازن قدرت رخ می‌دهد. انتخاب بازیگران منسجم است: تأکید اصلی بر اجرای هافمن است، کالینز بازی قوی‌ای ارائه می‌دهد و کاترین کینر به‌عنوان واسط و مَثَلِ افکار و رفتار دوستش کاپوته نقش پشتیبانی مؤثری ایفا می‌کند. شیوهٔ اجرا، توجه به جزئیات و موسیقی مایکل دانا همه به غنای این درام—که تا حدی بر پایهٔ حدس و گمان شکل گرفته—می‌افزایند؛ درامی که آشکار می‌کند چه چیزی این مرد را به حرکت درآورده و تا حدی نیز تصویری از روح آمریکا ارائه می‌دهد.