فیلم The NeverEnding Story III 1994

این فیلم احتمالاً لیاقت نمره کمتری دارد. اما راستش را بخواهید، به اندازه‌ای که باید خسته‌کننده نبود. «داستان بی‌پایان III» به‌طور خلاصه یک آشفتگی است. این فیلم به‌زحمت به نسخه اصلی باکیفیت خود شباهت دارد و حتی به دنباله متوسط سال 1990 هم احساس نزدیکی نمی‌کند. داستان به طور کلی نامنظم است و هیچ حس جادویی ندارد، بیشتر شبیه به یک فیلم «ماهی خارج از آب»...

این فیلم احتمالاً لیاقت نمره کمتری دارد. اما راستش را بخواهید، به اندازه‌ای که باید خسته‌کننده نبود. «داستان بی‌پایان III» به‌طور خلاصه یک آشفتگی است. این فیلم به‌زحمت به نسخه اصلی باکیفیت خود شباهت دارد و حتی به دنباله متوسط سال 1990 هم احساس نزدیکی نمی‌کند. داستان به طور کلی نامنظم است و هیچ حس جادویی ندارد، بیشتر شبیه به یک فیلم «ماهی خارج از آب» است. با این حال، فیلم به قدری سریع پیش می‌رود که من از دیدن آن خسته نشدم. بدون شک این یک فیلم بد است، اما از آنچه که باید، بیشتر قابل تماشا است. بازیگران عملکرد قابل قبولی دارند. من انتظار نداشتم که جک بلک را ببینم؛ حتی با دیدن نامش در credits ابتدایی، هنوز هم فکر می‌کردم که شاید فقط یک نام باشد - اما نه، آقای بلک واقعاً در این فیلم (چهارمین فیلمش!) حضور دارد و عملکردش قابل قبول است. جیسون جیمز ریختر هم خوب است و من هیچ مشکلی با این بازیگر ندارم - فقط نوشتن و محتوای مربوط به شخصیتش مشکل دارد. به‌غیر از او، صداها نسبت به قسمت‌های قبلی افت کرده‌اند؛ هرچند کایفان شاو تقریباً خوب است. تونی رابینسون، که بیشتر او را به عنوان یک مجری تلویزیونی در بریتانیا می‌شناسم، احتمالاً بهترین بازیگر این گروه به عنوان انگیووک است. این فیلم همچنین شخصیت راک‌بیتر را خراب می‌کند، اما صحنه‌ای که آنها به آهنگ «Born to Be Wild» سفر می‌کنند، واقعاً کمی سرگرم‌کننده است - تنها صحنه‌ای که در فیلم نزدیک به سرگرم‌کننده بودن است. به‌طور کلی، این سه‌گانه نباید وجود داشته باشد، با توجه به اینکه فیلم اول به‌وضوح یک اثر مستقل و کامل است. اوه خوب!