انیمیشن Dinosaur 2000

فیلم «دیناسور» در برخی بخش‌ها واقعاً چشمگیر است و تماشای آن سرگرم‌کننده بود. انیمیشن این فیلم، با گذشت بیست سال، هنوز هم قابل تحسین است. محیط‌ها زیبا باقی مانده‌اند و موجودات زنده شاید به اندازه گذشته فوق‌العاده به نظر نرسند، اما به نظرم هنوز هم جذاب هستند. صداپیشگان به خوبی و با ملایمت ایفای نقش کرده‌اند که این موضوع شامل موسیقی و داستان نیز می‌شود. دی. بی....

فیلم «دیناسور» در برخی بخش‌ها واقعاً چشمگیر است و تماشای آن سرگرم‌کننده بود. انیمیشن این فیلم، با گذشت بیست سال، هنوز هم قابل تحسین است. محیط‌ها زیبا باقی مانده‌اند و موجودات زنده شاید به اندازه گذشته فوق‌العاده به نظر نرسند، اما به نظرم هنوز هم جذاب هستند. صداپیشگان به خوبی و با ملایمت ایفای نقش کرده‌اند که این موضوع شامل موسیقی و داستان نیز می‌شود. دی. بی. سوینی در نقش اصلی، کاراکتری به نام آلادار را به تصویر می‌کشد. صدای او به اندازه‌ای که انتظار داشتم قوی نیست، اما به هر حال کارش را به خوبی انجام می‌دهد. آلفره وودارد نیز در نقش پلوی کمی بیشتر به چشم می‌آید؛ صدای او را بلافاصله شناسایی کردم، چون سال‌ها پیش او را در سریال «خانه‌داران ناامید» دیده بودم. صداهای قوی‌تر و موسیقی دراماتیک‌تر می‌توانست به بهبود این فیلم کمک کند، اما شکی نیست که این فیلم دارای عناصر زیادی برای لذت بردن است. این یک ماجرای دیزنی سرگرم‌کننده و سبک‌وزن است که به وضوح برای بهره‌برداری از تم‌های پارک ژوراسیک که در دهه 1990 ما را دیوانه دیناسورها کرد، طراحی شده است! در اینجا، یک تخم دیناسور در میان یک کلونی لمورها به دنیا می‌آید. «آلادار» یک ایگوانودون است که با خانواده جدیدش زندگی می‌کند تا اینکه یک شهاب‌سنگ غول‌پیکر به اقیانوس برخورد می‌کند و آنها باید قبل از برخورد سونامی به داخل زمین فرار کنند. آنچه در ادامه اتفاق می‌افتد، یک سری ماجراجویی‌های نسبتاً استاندارد است که همه آنها سعی دارند یک خانه جدید پیدا کنند. جلوه‌های بصری عالی هستند و شخصیت‌پردازی‌ها نیز جالب است. اما داستان واقعاً تکراری است و به وضوح در سایه استاندارد نوآورانه انیمیشن قرار دارد. متأسفانه، با گذشت زمان، آن انیمیشن کمتر قابل توجه می‌شود و فیلم نیز به همین ترتیب. حالا، پس از حدود 20 سال، فیلم چیز زیادی برای متمایز شدن ندارد. با این حال، هنوز هم سرگرم‌کننده و دلنشین برای 80 دقیقه است.