فیلم Dead End 1937

خب، این قطعاً خوشحال‌کننده‌ترین داستان نیست، اما بوگارت و جوئل مک‌ریا در طول این درام تیره و سنگین درباره تنگدستی و سقوط اخلاق در محله شرق نیویورک عملکرد خوبی دارند. «بیبی‌فِیس مارتین» — که شاید این لقب کمی بیش از حد خوش‌بینانه به نظر برسد — به خانه کودکی‌اش بازمی‌گردد تا با مادر و معشوقه دوران کودکی‌اش دیدار کند. مادرش نمی‌خواهد هیچ‌گونه ارتباطی با او...

خب، این قطعاً خوشحال‌کننده‌ترین داستان نیست، اما بوگارت و جوئل مک‌ریا در طول این درام تیره و سنگین درباره تنگدستی و سقوط اخلاق در محله شرق نیویورک عملکرد خوبی دارند. «بیبی‌فِیس مارتین» — که شاید این لقب کمی بیش از حد خوش‌بینانه به نظر برسد — به خانه کودکی‌اش بازمی‌گردد تا با مادر و معشوقه دوران کودکی‌اش دیدار کند. مادرش نمی‌خواهد هیچ‌گونه ارتباطی با او داشته باشد و معشوقه سابقش «فرنسی» (کلیر تراور) به فحشا روی آورده و زمان زیادی تا آنکه سیفلیس کارش را تمام کند برایش باقی نمانده است. در همین حال، دوستش «دِیو» که معمار نوظهوری است، میان عشق‌ورزی به «درینا»ی مهربان اما گرفته و «کی» (وندی بری) که قبلاً یک دوست‌پسر ثروتمند دارد، در تردید است. تمام این فلاکت‌ها زمانی اثرگذارتر می‌شود که بدانیم این زاغه درست در زیر آپارتمان‌های مرفهینی قرار دارد که به خانه‌های جدیدی منتقل شده و مشرف به رودخانه شرقی‌اند. وقتی بوگارت تصمیم می‌گیرد برای بازپس‌گیری جایگاهش در جامعه یک آدم‌ربایی پرهیاهو سازماندهی کند، او و دوست پیشینش ناگهان در دو سوی طرح قرار می‌گیرند. عنصر جنایی داستان هست، اما در مقایسه با کنایه اجتماعی نسبتاً آشکارِ فیلمنامه لیلیان هلمن — که بی‌پرده به تضاد شدید در شرایط زندگی (و مرگ) کسانی که تنها چند قدم با هم فاصله دارند اشاره می‌کند — این جنبه کم‌رنگ‌تر جلوه می‌کند.