فیلم The World Is Not Enough 1999

«انتقام برای کسی که به هیچ‌چیز ایمان ندارد، سخت نیست.» «جهان هرگز کافی نیست» را مایکل اپتد کارگردانی کرده و نیل پرایویس، رابرت وید و بروس فیرستاین فیلمنامه را بر اساس شخصیت‌های ایان فلمینگ نوشته‌اند. موسیقی اثر از دیوید آرنولد و فیلم‌برداری از آدریان بیدل است. خلاصه: مأمور 007 برای محافظت از وارثه‌ای ثروتمند در صنعت نفت مأمور می‌شود، اما خیلی زود مشخص می‌شود که توطئه‌ای بزرگ‌تر...

«انتقام برای کسی که به هیچ‌چیز ایمان ندارد، سخت نیست.» «جهان هرگز کافی نیست» را مایکل اپتد کارگردانی کرده و نیل پرایویس، رابرت وید و بروس فیرستاین فیلمنامه را بر اساس شخصیت‌های ایان فلمینگ نوشته‌اند. موسیقی اثر از دیوید آرنولد و فیلم‌برداری از آدریان بیدل است. خلاصه: مأمور 007 برای محافظت از وارثه‌ای ثروتمند در صنعت نفت مأمور می‌شود، اما خیلی زود مشخص می‌شود که توطئه‌ای بزرگ‌تر و شوم‌تر در کار است. پیرس برازنان برای سومین بار نقش جیمز باند را بازی می‌کند و همچنان همه ویژگی‌های جذاب شخصیت باند — جذابیت، خونسردی و توانایی در عمل — را به‌خوبی نشان می‌دهد. نکات مثبت: فیلم با سکانس افتتاحیهٔ پرهیجان در رودخانه تیمز (حدود 14 دقیقه) شروع می‌شود و تا پایان انفجاری و غلوشده‌ای ادامه می‌یابد که طرفداران اکشنِ کلیشه‌ای باند را راضی می‌کند. لوکیشن‌ها متنوع و دیدنی‌اند (ترکیه، فرانسه، اسپانیا، آذربایجان)، سکانس‌های اکشن از جمله تعقیب با قایق، پاراگلایدر و صحنه‌های داخل خط لوله و پایگاه موشکی در قزاقستان هیجان‌انگیزند، و موسیقی دیوید آرنولد و ترانهٔ عنوان‌دار، همراهی مناسبی فراهم می‌کنند. بازگشت رابرت کالرایل در نقش رِنار و بازخداحافظی مؤثرِ دسمند لوئلین در نقش کیو نیز از نکات احساسی و ارزشمند فیلم‌اند. سوفی مارسو در نقش الکترا کینگ حضور کلاسیک و دلربایی دارد و بازی‌اش به‌عنوان شخصیتی پیچیده و آسیب‌پذیر تحسین‌برانگیز است. نکات منفی: فیلم در تلاش برای راضی کردن طیف وسیعی از طرفداران باند، گاهی دچار دوگانگی لحن می‌شود. لحظات کمدی اغلب کش‌دار و ضعیف‌اند و بعضی جنبه‌های علمی فیلم، هرچند اغلب به‌طرز مضحکی نمایشی‌اند، بیشتر شبیه طرح‌پردازی ماشینی جلوه می‌کنند. انتخاب دنایز ریچاردز در نقش دانشمند هسته‌ای برای بعضی بینندگان نامناسب به‌نظر می‌رسد؛ برخی عملکردش را ضعیف می‌دانند و برخی او را در نقش قابل‌قبول می‌دانند، اما اجماع بر این است که شخصیت‌پردازی و فیلمنامه می‌توانستند عمیق‌تر و محکم‌تر باشند. پلوت داستان گاهی از سادگی به نهیلیسم می‌رسد و پایان‌بندی گرچه قابل‌پیش‌بینی است، طولانی احساس می‌شود. همچنین رِنالَدِ شلیک‌شده و توضیحات مربوط به مصونیت او در برابر مرگ، پرسش‌برانگیز و غیرقابل‌باور است. ارزیابی کلی: «جهان هرگز کافی نیست» یک باند دههٔ 90 سرشار از صحنه‌های اکشن عالی و لحظات سرگرم‌کننده است؛ فیلمی که برازنان در آن راحت و حساب‌شده ظاهر می‌شود و برای علاقه‌مندان به باندِ سرگرم‌کننده و پرتحرک مناسب است، اما از نظر نوشتار، لحن و بعضی انتخاب‌های بازیگری کاستی‌هایی دارد که از تبدیل شدنش به یک کلاسیک جلوگیری می‌کنند. این آخرین فیلم قابل‌قبول از دورهٔ پیش از بازآفرینی دانیل کریگ محسوب می‌شود.