فیلم The Son 2022

فیلم «پسر» یک اثر احساسی و ویران‌کننده است که پیامی هشداردهنده و مهم برای تمام والدین دارد. داستانی به تدریج غم‌انگیز، مایوس‌کننده و ناامیدکننده که تماشاگر را از طریق دیالوگ‌های پرتنش خود درگیر می‌کند، اما کمبود جنبه‌های جدید و تأثیرگذار در مورد افرادی که به‌ویژه از مشکلات روانی رنج می‌برند، می‌تواند برای بسیاری از بینندگان ناراحت‌کننده باشد. هیو جکمن با یکی از بهترین بازی‌های حرفه‌ای‌اش در این...

فیلم «پسر» یک اثر احساسی و ویران‌کننده است که پیامی هشداردهنده و مهم برای تمام والدین دارد. داستانی به تدریج غم‌انگیز، مایوس‌کننده و ناامیدکننده که تماشاگر را از طریق دیالوگ‌های پرتنش خود درگیر می‌کند، اما کمبود جنبه‌های جدید و تأثیرگذار در مورد افرادی که به‌ویژه از مشکلات روانی رنج می‌برند، می‌تواند برای بسیاری از بینندگان ناراحت‌کننده باشد. هیو جکمن با یکی از بهترین بازی‌های حرفه‌ای‌اش در این فیلم، نمایشی واقعی و تأثیرگذار ارائه می‌دهد که اشک را به چشم می‌آورد. فیلم فلوریان زلر به طور قابل‌درکی با واکنش‌های متفاوتی روبرو خواهد شد، اما من قطعاً آن را یک فیلم ضروری برای تماشا می‌دانم. با نمره B+، این فیلم علی‌رغم ستاره‌های با تجربه و ستایش‌شده، بیشتر به جوان استرالیایی، زن مک‌گراث در نقش اصلی تعلق دارد. او «نیکلاس» است، جوانی که با مادر مطلقه‌اش (لاورا درن) زندگی می‌کند در حالی که پدرش (هیو جکمن) خانواده جدیدی با «بث» (وانسا کربی) و نوزاد «تئو» دارد. وقتی مشخص می‌شود که این جوان از مدرسه فرار کرده، مادرش به انتهای تحملش می‌رسد. او واقعاً از او ترسیده و به همین دلیل انتقال به خانه پدرش به زودی در دست اقدام است. آیا او می‌تواند در مدرسه جدید جا بیفتد؟ اینجاست که ما نشانه‌هایی از مشکلات او را مشاهده می‌کنیم. نشانه‌های خودآسیبی زنگ‌های خطر را به صدا در می‌آورد و نشان‌دهنده سقوطی است که شاید تنها پدرش بتواند آن را متوقف کند. داستان جالب است، اما نویسندگی به‌صراحت ضعیف و بازی جکمن و درن واقعاً بی‌روح است. با توجه به موضوع احساسی فیلم، هیچ حس نزدیکی وجود ندارد؛ هیچ اشاره شخصی‌ای به او نمی‌شود و او هرگز به عنوان «نیک» یا هر چیزی که نشان‌دهنده عشق عمیق باشد، خطاب نمی‌شود. همه چیز کمی سرد و به صورت سناریوهای پیوسته‌ای است که به یک پایان بی‌هدف منجر می‌شود. این به این معنا نیست که فیلم باید کاملاً خوشبینانه باشد، اما بیست دقیقه آخر واقعاً منطق والدین را به چالش می‌کشد و به یک نتیجه‌گیری نسبتاً ناگهانی می‌رسد. ممکن است نشانی از علائم هشداردهنده برای والدین ارائه دهد، اما در کل، این یک درام به شدت ضعیف و به‌طور صریح، غیرقابل‌باور است که واقعاً ناامیدکننده است.