فیلم The Fighting Prince of Donegal 1966

به‌طور کلی خوب است، اما فیلم 'شاهزاده جنگجوی دانگال' نتوانسته انتظارات را برآورده کند. این فیلم با نوسانات زیادی روبروست که آن را از حالت لذت‌بخش خارج می‌کند، اما من vibe فیلم و ایده‌ی داستان را دوست دارم؛ داستانی که به آرامی شروع می‌شود، به یک بخش جذاب می‌رسد و سپس به‌طرز ناامیدکننده‌ای بلافاصله به عقب برمی‌گردد؛ به‌طور واقعی با توجه به نحوه‌ی پیشرفت داستان. در مورد...

به‌طور کلی خوب است، اما فیلم 'شاهزاده جنگجوی دانگال' نتوانسته انتظارات را برآورده کند. این فیلم با نوسانات زیادی روبروست که آن را از حالت لذت‌بخش خارج می‌کند، اما من vibe فیلم و ایده‌ی داستان را دوست دارم؛ داستانی که به آرامی شروع می‌شود، به یک بخش جذاب می‌رسد و سپس به‌طرز ناامیدکننده‌ای بلافاصله به عقب برمی‌گردد؛ به‌طور واقعی با توجه به نحوه‌ی پیشرفت داستان. در مورد بازیگری، انتخاب‌ها خوب هستند اما به‌طور کامل به‌دست نیامده‌اند. پیتر مک‌انری (هیو) و سوزان همپشایر (کاتلین) هر دو در تولیدات اوایل دهه 1960 در فیلم‌های 'چرخ‌گردان‌های ماه' و 'سه زندگی توماسینا' کارهای قابل توجهی را انجام داده‌اند، اما در اینجا نتوانسته‌اند با هم هماهنگ شوند؛ هیچ شیمی‌ای بین آن‌ها یا شخصیت‌هایشان حس نمی‌کنم. گوردون جکسون (کاپیتان لیدز) انتخاب من از باقی بازیگران است. باید بهتر می‌بود. ۳*