فیلم Strangers on a Train 1951

«غریبه‌ها در قطار» دربارهٔ گای، ورزشکاری موفق در یک ازدواج ناموفق، و برونو، مردی بی‌وجدان و خوش‌گذر است. برونو پیشنهادی برای ارتکاب «جنایتی کامل» مطرح می‌کند که به گای این امکان را بدهد که بدون مظنون شدن، از شر همسرش خلاص شود، و خود را قانع می‌کند که گای با این طرح موافقت کرده است. برونو آشکارا شرور است، اما تکلیف گای چه می‌شود؟ آیا...

«غریبه‌ها در قطار» دربارهٔ گای، ورزشکاری موفق در یک ازدواج ناموفق، و برونو، مردی بی‌وجدان و خوش‌گذر است. برونو پیشنهادی برای ارتکاب «جنایتی کامل» مطرح می‌کند که به گای این امکان را بدهد که بدون مظنون شدن، از شر همسرش خلاص شود، و خود را قانع می‌کند که گای با این طرح موافقت کرده است. برونو آشکارا شرور است، اما تکلیف گای چه می‌شود؟ آیا او همان‌قدر محترم است که ادعا می‌کند؟ آیا همسرش آن‌قدر بد است، یا گای در واقع فرصت‌طلبی اجتماعی است که می‌خواهد از همسر «نامدل‌پسند» خود خلاص شود تا همسری نمایشی به‌دست آورد؟ آیا او به برونو پیام‌های متناقض می‌فرستد چون واقعاً آرزوی موفقیت نقشهٔ برونو را دارد؟ ایدهٔ شر پنهان و سایه‌وار همان چیزی است که به این تریلر قدرت می‌بخشد. تنیس‌باز حرفه‌ای «هاینز» (فارلی گرانجر) در واگن باشگاه قطار به‌طور آرامی سفر می‌کند که همسایه‌اش «برونو» (رابرت واکر) سر صحبت را باز می‌کند. گفت‌وگو در ظاهر بی‌ضرر است؛ هاینز بازیکن قابلی است و به نظر می‌رسد برونو طرفدار یا لااقل همراهی می‌خواهد در حالی که او مسیرش را با ویسکی می‌گذراند. خیلی زود روشن می‌شود که هر دو در زندگی افرادی دارند که آرزو می‌کنند نباشند: هاینز با «مریام» (کیسی راجرز) ازدواج کرده اما آرزوی ازدواج با دختر سناتور «آن» (روث رومن) را دارد، و برونو به‌شدت می‌خواهد از دست پدر سلطه‌جویش (جاناتان هیل) خلاص شود. آیا این دو غریبه هر یک قتل نقشه‌ریزی‌شده‌ای را برای حل مشکل دیگری انجام دهند؟ ورزشکار از این طرح سر باز می‌زند، اما وقتی برونو خودش دست به کار می‌شود، با باج‌خواهی تهدیدآمیز روبه‌رو می‌شود، پلیس کنجکاو می‌شود و هاینز خود را در موقعیتی دشوار می‌یابد. این یکی از داستان‌های ساختارمندتر ریموند چندلر است که با لایه‌هایی پیچیده هر بار بیشتر برای هاینز بی‌دفاع، عاشق و در عمق غرق‌شده، خطرآفرین می‌شود. شیمی قابل‌لمسی بین واکر و گرانجر شکل می‌گیرد و هر دو موفق می‌شوند روایت را جذاب نگه دارند، در حالی که آلفرد هیچکاک با ملایمت اما محکم فشار را بر این شخصیت‌ها وارد می‌کند. همه‌چیز در شهربازی به اوج می‌رسد؛ چراغ‌های خیره‌کننده، موسیقی پرتنش و حس فزایندهٔ هراس، دراماتیکی منسجم را تکمیل می‌کنند که با موسیقی متن پرقدرت دیمیتری تیومکین همراه است و به نقب‌زدن در رذالت، خیانت و جسارت انسانی می‌پردازد. قطارها همیشه بستر مناسبی برای تریلرهای جنایی فراهم می‌کنند و با بازی‌های پشتیبان مقتدر اما مقتصد از جمله ماریون لورن، لئو جی. کارول، پاتریشیا هیچکاک در نقش مزاحم «باربارا» و یک گریم کوتاه از نورما واردن (پیش از آنکه به کلاه‌های بزرگ و نازیبا شناخته شود)، فیلم به غنای بیشتری دست می‌یابد — و شاید شما را در گفت‌وگو با هر غریبه‌ای بسیار محتاط کند.