فیلم Hilary and Jackie 1998

داستان تراژیک ویولنسل‌نواز برجسته ژاکلین دو پره (امیلی واتسون) برایم آشنا بود، اما نمی‌دانستم خواهرش هیلاری (ریچل گریفیتس) نیز فلوت‌نوازی توانمند بوده و اینکه ظاهراً در روابط زناشویی‌شان نوعی انعطاف وجود داشته است. آن‌ها از کودکی توسط والدین‌شان (سیلیا ایمری و چارلز دنس) تشویق می‌شوند که سخت تمرین کنند و بهترین اجراها را ارائه دهند و خیلی زود هر دو در محافل کنسرتی حاضر می‌شوند....

داستان تراژیک ویولنسل‌نواز برجسته ژاکلین دو پره (امیلی واتسون) برایم آشنا بود، اما نمی‌دانستم خواهرش هیلاری (ریچل گریفیتس) نیز فلوت‌نوازی توانمند بوده و اینکه ظاهراً در روابط زناشویی‌شان نوعی انعطاف وجود داشته است. آن‌ها از کودکی توسط والدین‌شان (سیلیا ایمری و چارلز دنس) تشویق می‌شوند که سخت تمرین کنند و بهترین اجراها را ارائه دهند و خیلی زود هر دو در محافل کنسرتی حاضر می‌شوند. با وجود اینکه جوان‌تر است، ژاکیِ برون‌گرا محبوبیت بیشتری پیدا می‌کند، در حالی که هیلاری با کیفر (دیوید موریسی) ازدواج می‌کند، خانواده تشکیل می‌دهد و به خانه‌ای دورافتاده نقل‌مکان می‌کند. در دیداری از آن خانه مرزهای میان خواهران به‌طرز محسوسی جابه‌جا می‌شود و هرچند دانیل بارن‌بویم (جیمز فرین) وارد ماجرا شده و با ژاکی ازدواج می‌کند، رابطهٔ خواهرانه تنش‌زا می‌شود تا اینکه بیماری‌ای ناتوان‌کننده به‌تدریج حرفهٔ ویولنسل‌نوازی او را محدود کرده و در نهایت او را به ویلچر می‌کشاند و بقیه‌ٔ ماجرا تاریخ است. فیلم بر پایهٔ نسخه‌ای از تاریخ خانوادگی از دید هیلاری ساخته شده است، هرچند دیگران این روایت را رد کرده‌اند، بنابراین شاید بهتر است با کمی تردید پذیرفته شود — اما دو نقش اصلی با بازی‌های قوی و پرداخته‌شده ظاهر شده‌اند و همراهی موسیقایی زیبایی از خودِ دو پره در قالب آثاری از سر ادوارد الگار و یوهان سباستیان باخ به ما نشان می‌دهد این ویولنسل‌نواز نابغه چه توانایی‌هایی داشته است. فیلم همچنین تصویری از فضای رقابتی دنیای هنری ژاکلین ارائه می‌دهد، اما لحظاتی از شادی — حتی سبُک‌سری — هم دارد و بیشتر متوجه می‌شوید چه صداهای زیبایی می‌تواند از یک ویولنسل استرادیواریوس به نام «دیویدوف» خارج شود. این اثر درامی است که گاهی شاید تا حدی ملودراماتیک شود، اما توسط واتسون و گریفیتس خوب برافراشته شده و تماشا (و گوش دادن)‌اش ارزشمند است.