فیلم Dead Reckoning 1946

فیلمی در سطح متوسط اما با یک بوگارت درخشان. ماجرا از وقتی شروع می‌شود که رِیپ (همفری بوگارت) پی می‌برد دوست ارتشی‌اش جانی در میانهٔ راه فرار کرده—از قطاری که آنها را به واشینگتن می‌برد—و رِیپ برای پی‌بردن به دلیل این فرار دست به جست‌وجویی مرموز در خیابان‌ها می‌زند. خیلی زود مشخص می‌شود جانی آن‌طور که ادعا می‌کرد نیست و رِیپ وارد سری از قتل‌ها، فریب‌ها...

فیلمی در سطح متوسط اما با یک بوگارت درخشان. ماجرا از وقتی شروع می‌شود که رِیپ (همفری بوگارت) پی می‌برد دوست ارتشی‌اش جانی در میانهٔ راه فرار کرده—از قطاری که آنها را به واشینگتن می‌برد—و رِیپ برای پی‌بردن به دلیل این فرار دست به جست‌وجویی مرموز در خیابان‌ها می‌زند. خیلی زود مشخص می‌شود جانی آن‌طور که ادعا می‌کرد نیست و رِیپ وارد سری از قتل‌ها، فریب‌ها و روابط پیچیده با یک زن مرموز می‌شود. روایت فیلم به‌صورت بازگویی رِیپ در اعترافی به یک کشیش است و اگرچه قصه پر از پیچ‌وخم و معماست، در نهایت شاخه‌ها به‌خوبی کنار هم قرار می‌گیرند و تصویر نواریشان کامل می‌شود. این فیلم میان منتقدان و هواداران نوآر رابطه‌ای دوپهلو دارد. برخی لیزابت اسکات را که نقش زن کشنده—کورال چندلر/داستی—را بازی می‌کند، مورد انتقاد قرار می‌دهند و عده‌ای دیگر از طرح داستانی شکایت دارند و آن را پراکنده و نامنسجم می‌دانند. از دید من، اسکات برای شخصیتی که خوب نوشته شده عملکرد مناسبی دارد؛ گاهی بی‌تفاوتی چهره‌اش به نقش جلوهٔ یخ‌آلودی می‌دهد و در عین حال جلوه‌ای آسیب‌پذیر نیز نشان می‌دهد که برای این شخصیت حیاتی است. قصه ممکن است برای عده‌ای «دیوانه‌وار» به‌نظر برسد، اما همین بی‌نظمی و پیچیدگی به هالهٔ رازآلود اثر می‌افزاید. دیالوگ‌ها گاهی طعنه‌آمیز و شوخ‌اند — همان نوعی که بوگارت در دههٔ چهل ارائه می‌داد — و در خلال خنده، همیشه این انتظار به‌وجود می‌آید که پایان بدی در راه است. فیلمنامه فضای ژانر نوآر را به‌خوبی فراخوانده و اگر به نکات نامحتمل حساسید، بهتر است سراغش نروید. از نظر فضاسازی و جوّ کلی، فیلم موفق است؛ خشونت و بی‌رحمی همیشه نزدیک به چشم می‌آیند و تصویربرداری لِئو توور با لحنی کم‌نقش اما متناسب با فضای اثر همراه است. و مهم‌تر از همه، بوگارت عالی است — همان چیزی که از او انتظار داریم: دیالوگ‌های گیرنده، کنایه‌ها و پختگی در فیلمی جنایی و تیره. یکی از نقدها به نرمی می‌گوید که داستان نسبتاً کم‌مایه است، دیالوگ‌ها زیاد و اکشن به نسبت کم‌اند و پایان‌بندی برایشان ناامیدکننده و راحت‌گرفته‌شده است. در مجموع، برای کسانی که از نوآر و فضای مرموز لذت می‌برند، فیلم سرگرم‌کننده و دیدنی است؛ یکی از نظردهندگان امتیاز 8/10 داده، در حالی که دیگری آن را اثری معمولی و کم‌به‌یاد می‌داند.