فیلم The Hill 1965

«تو خیلی زیرکی، رابرتس.» سوزان و عرق‌گرفته، جسور و بی‌رحم، «تپه» به کارگردانی سیدنی لومه یک شاهکار سینمایی دربارهٔ زندان است. داستان دربارهٔ پنج زندانی تازه‌وارد است که به یک زندان ارتش بریتانیا در شمال آفریقا فرستاده می‌شوند؛ محور مرکزی زندان تپه‌ای ساختگی‌ست که به‌عنوان ابزار تنبیه به‌کار می‌رود. تازه‌واردان به‌سرپرستی جو رابرتس (شان کانری) سریعاً با مافوق‌های خود دچار اختلاف می‌شوند، به‌ویژه گروهبان وظیفهٔ...

«تو خیلی زیرکی، رابرتس.» سوزان و عرق‌گرفته، جسور و بی‌رحم، «تپه» به کارگردانی سیدنی لومه یک شاهکار سینمایی دربارهٔ زندان است. داستان دربارهٔ پنج زندانی تازه‌وارد است که به یک زندان ارتش بریتانیا در شمال آفریقا فرستاده می‌شوند؛ محور مرکزی زندان تپه‌ای ساختگی‌ست که به‌عنوان ابزار تنبیه به‌کار می‌رود. تازه‌واردان به‌سرپرستی جو رابرتس (شان کانری) سریعاً با مافوق‌های خود دچار اختلاف می‌شوند، به‌ویژه گروهبان وظیفهٔ زهرآگین ویلیامز (ایان هندری)، اما این جوانان ساکت نمی‌نشینند. فیلم بدون موسیقی و با عکاسی سیاه‌وسفیدِ اوزوالد موریس که همواره فضایی خفقان‌آور ایجاد می‌کند، لبه‌های تیز داستان را با ضربتی محکم نشان می‌دهد. چه قلدری آشکار مسئولان — که مردان را به‌طرز مشهودی تا سر حد توان به فشار می‌کشند — و چه نژادپرستی، لومه همه‌چیز را استادانه در هم می‌آمیزد تا تجربه‌ای تند و تکان‌دهنده خلق کند و در هر بخش از فیلم فشار را بیشتر کند. وقتی به پایان خردکننده می‌رسیم، برای بیننده رهایی‌ای مهربانانه است؛ فرصتی برای نفس کشیدنِ درست، هرچند ذهن‌تان پر از اندیشه‌های متلاطم باقی می‌ماند. این فیلم بیش از هر چیزِ دیگری فیلمی متعلق به بازیگران است؛ طبیعی هم هست چون ری ریگبی آن را از نمایشنامهٔ خود اقتباس کرده است. بازیگران بسیار توانمندی با فیلمنامهٔ پُرتنش کار درخشانی ارائه می‌دهند. اسی دیویس، هری اندروز، ایان بانِن، روی کینیر، آلفرد لینچ و مایکل ردگریو نقش‌های کلیدی دیگر را ایفا می‌کنند و هر کدام بدون تکیه بر ادا و اغراق به نقش‌های خود عمق و نمایی زنده می‌بخشند — گواهی بر مهارت لومه در هدایت بازیگران. شدتِ آرام و شعله‌ورِ فیلم در کنار ماهیت خورندهٔ اقتداری که از مردسالاری تغذیه می‌کند، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی خلق کرده است. به‌شدت به کسانی که هنوز آن را ندیده‌اند توصیه می‌شود. امتیاز: 9/10.