فیلم Kidnapped 1971

در واقع، این موضوع نشان‌دهنده‌ی جذابیت مایکل کین است که من به این فیلم یک ستاره ندادم. به عنوان یک اسکاتلندی، باید از آن متنفر می‌شدم. اما به طرز عجیبی، فیلم چندان بد نیست. درست است که لهجه‌اش در جاهای مختلف ناهماهنگ است، اما داستان به طور معقولی پیش می‌رود. همه چیز با «دیوید بالفور» (با بازی لورنس داگلاس) آغاز می‌شود که به دیدن عمویش...

در واقع، این موضوع نشان‌دهنده‌ی جذابیت مایکل کین است که من به این فیلم یک ستاره ندادم. به عنوان یک اسکاتلندی، باید از آن متنفر می‌شدم. اما به طرز عجیبی، فیلم چندان بد نیست. درست است که لهجه‌اش در جاهای مختلف ناهماهنگ است، اما داستان به طور معقولی پیش می‌رود. همه چیز با «دیوید بالفور» (با بازی لورنس داگلاس) آغاز می‌شود که به دیدن عمویش «ابنزر» (با بازی دونالد پلزنس) می‌رود تا به او بگوید پدرش فوت کرده است. این پیرمرد فاسد هیچ تمایلی به تقسیم ثروت اندکش ندارد و به زودی «داوی» تحت هدایت «کاپیتان هوزسون» (با بازی جک هاوکینز) به سفر دریایی می‌رود. این کشتی با یک کشتی کوچکتر برخورد می‌کند که ما را با جکوبیتی، کین (با بازی آلن برک استوارت) آشنا می‌کند که در حال فرار از دست سربازان شاه جورج است. پس از اینکه به طرز واقعی مجبور می‌شوند برای فرار از آن کشتی بجنگند، ماجراهای جالبی را تجربه می‌کنند، در یک ترور سطح بالا گرفتار می‌شوند و در نهایت تلاش می‌کنند تا به اهداف خود برسند، با وجود تمام موانع. تولید این فیلم از نظر بصری دلپذیر است و موسیقی متن تصاویری زیبا از مکان‌های اسکاتلند را به تصویر می‌کشد. بازیگران؟ خوب، هاوکینز به نظر می‌رسد که بیش از حد شراب خورده است؛ تراور هاوارد در نقش وکیل دوچهره بسیار مؤثر است و داگلاس جوان به خوبی در نقش «بالفور» naive و باکرامت ظاهر می‌شود. اما همه چیز درباره‌ی مایکل کین است - و با وجود تمام نقص‌هایش، نمی‌توان انکار کرد که داستان ماجرایی محکم، به اندازه‌ای قوی است که این فیلم به چیزی خنده‌دار و مسخره تبدیل نشود. این فیلم به هیچ وجه قابل مقایسه با نسخه دیزنی از سال 1959 نیست، اما من از آن متنفر نشدم...