فیلم The Naked City 1948

این فیلم درام جنایی سرگرم‌کننده با لوکیشن‌های جذاب نیویورک و بازی برجسته باری فیتزجرالد، تجربه‌ای لذت‌بخش را ارائه می‌دهد. اگرچه نمی‌توان آن را یک فیلم نوآر بزرگ دانست و در کتاب من کلاسیک محسوب نمی‌شود، اما هنوز هم فیلمی خوب از دهه 1940 به شمار می‌آید. **3.75 از 5** با فیلم‌برداری در خیابان‌های نیویورک، _Naked City_ به‌طور جدی تلاش می‌کند تا حس واقع‌گرایی را به ژانر...

این فیلم درام جنایی سرگرم‌کننده با لوکیشن‌های جذاب نیویورک و بازی برجسته باری فیتزجرالد، تجربه‌ای لذت‌بخش را ارائه می‌دهد. اگرچه نمی‌توان آن را یک فیلم نوآر بزرگ دانست و در کتاب من کلاسیک محسوب نمی‌شود، اما هنوز هم فیلمی خوب از دهه 1940 به شمار می‌آید. **3.75 از 5** با فیلم‌برداری در خیابان‌های نیویورک، _Naked City_ به‌طور جدی تلاش می‌کند تا حس واقع‌گرایی را به ژانر نوآر بیاورد. با این حال، این تلاش بلندپروازانه به هدف نمی‌رسد و از ویژگی‌های اصلی نوآر، یعنی زبری و جذابیت، بی‌بهره است و به شدت ملودراماتیک می‌شود. تلاش آن برای اصالت با صدای راوی اضافی که در آن وجود دارد، دچار مشکل می‌شود. همان‌طور که شخصیت برایان ککس در _Adaptation_ هشدار می‌دهد: "و خدا به شما کمک کند اگر در کارتان از صدای راوی استفاده کنید، دوستان من. خدا کمک کند. این نوشتن ضعیف و شلخته است." روایت احساس می‌شود که یک راه میانبر تنبل است که به جای تقویت داستان‌گویی بصری، آن را تضعیف می‌کند. این فیلم بیشتر صحبت است و از زبری بی‌بهره است. این فیلم حس مستند بسیار تاثیرگذاری دارد، زمانی که "یخچال مولدون" (باری فیتزجرالد) به تحقیق درباره غرق شدن مدل "ژان" در آنچه باید ایمنی آپارتمانش در نیویورک باشد، می‌پردازد. این پلیس بی‌توجه نیست و به سرعت همکار تازه‌کارش "جیمی" (دان تیلور) را در جستجوی سرنخ‌ها به هر طرف می‌کشد. در ابتدا مظنونیت به نزدیک‌ترین دوست زن، "نیلز" (هاوارد داف) می‌افتد، اما پلیس به طور جدی به این باور است که خدمتکار او و همچنین ممکن است دوست نزدیکش "روث" (دوروتی هارت) بیشتر از آنچه که می‌گویند، می‌دانند. وقتی آنها یک بطری آرام‌بخش پیدا می‌کنند، متوجه می‌شوند که برخی از جواهرات او گم شده و سپس جسدی در رودخانه ایست پیدا می‌شود، مردان باید از میان دروغ‌ها، فریب‌ها و اطلاعات نادرست شاهدان عبور کنند که به نظر می‌رسد مصمم باشند که حقیقت هرگز فاش نشود. فیتزجرالد در این درام کاملاً قانع‌کننده است. او با اراده‌ای قوی و نگاهی منطقی به جزئیات، روند تحقیق را رهبری می‌کند. او شهر خود را می‌شناسد و می‌داند چگونه بهترین نتایج را بدست آورد - گاهی با استفاده از روش‌های غیرمتعارف در حین اینکه او و تیمش به سرنخ‌های جنایتکار و شیوه‌های آن‌ها نزدیک می‌شوند. تیلور نیز در اینجا خوب عمل می‌کند و رویکرد تازه‌کارانه‌اش را با دیدگاهی جدید ترکیب می‌کند که در دست رئیسش کمتر در دسترس است. هارت نیز به خوبی عمل کرده است، اما واقعاً رویکرد فرایند محور به جرم است که این فیلم را از معماهای استاندارد متمایز می‌کند. نگارش به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد بر اساس تجربیات واقعی و همچنین درک ارزش استفاده روزافزون از فرآیندهای علمی و پلیس تیمی برای محدود کردن حوزه و رسیدن به مجرمان است. این فیلم زمان خود را می‌گیرد، اما هرگز خسته‌کننده نمی‌شود و ما نیز سرنخ‌هایی برای کنار هم گذاشتن داریم، در حالی که این جمع غیرقابل اعتماد بیشتر به حفظ خود می‌اندیشند تا حل قتل. این فیلم رویکرد متفاوتی به داستان‌گویی هیجانی دارد و اگرچه موسیقی گاهی کمی مزاحم به نظر می‌رسد، اما از تماشای آن لذت بردم.