فیلم Friday the 13th: The Final Chapter 1984

آیا طلسم را گرفته‌ای؟ ما همه فکر می‌کردیم جیسون مرده است؛ او اینجا پس از مرگ مهلک به سردخانه منتقل می‌شود… اما او طبیعی است که زنده می‌شود و ثابت می‌کند که در واقع دستگاهی کشنده و شکست‌ناپذیر است. الان دلم نمی‌خواهد کنار کمپ کریستال لیک زندگی کنم… در واقع این یک اسلشر قدیمیِ دههٔ ۱۹۸۰ است، اما این لزوماً آن را برای همهٔ مخاطبان به‌جز سخت‌پسندترین...

آیا طلسم را گرفته‌ای؟ ما همه فکر می‌کردیم جیسون مرده است؛ او اینجا پس از مرگ مهلک به سردخانه منتقل می‌شود… اما او طبیعی است که زنده می‌شود و ثابت می‌کند که در واقع دستگاهی کشنده و شکست‌ناپذیر است. الان دلم نمی‌خواهد کنار کمپ کریستال لیک زندگی کنم… در واقع این یک اسلشر قدیمیِ دههٔ ۱۹۸۰ است، اما این لزوماً آن را برای همهٔ مخاطبان به‌جز سخت‌پسندترین طرفداران مجموعهٔ جمعه سیزدهم قابل‌پسند نمی‌کند. میزان قتل و خون‌ریزی بالا، خونین و غلیظ است و قتل‌ها از لحاظ ابداع کم نمی‌آورند، اما فرمول داستانی خسته و تکراری شده است. کریسپین گلاور در این فیلم جلوه‌ای کنجکاوانه دارد و یک کورِی فلدمن جوان هم با حالتی شبیه به دِیمِین تور نقش‌آفرینی می‌کند. برخی از طرفداران مجموعه این قسمت را دوست دارند و برخی متنفرند. سؤال این است: می‌دانستیم که این قرار نبود آخرین فصل باشد، پس این فیلم در مقایسه با قسمت‌هایی که بعداً آمدند چه عملکردی دارد؟ فیلم از فرمول سه فیلم اول خیلی دور نمی‌شود، اما دو عنصر جدید اضافه می‌کند که من از آن‌ها خوشم آمد. کنجکاوم بدانم وقتی این فیلم ساخته شد، آیا واقعاً فکر می‌کردند این آخرین قسمت است یا می‌دانستند که این داستان را برای دهه‌ها ادامه خواهند داد؟ امتیاز نهایی: ★★★ — دوستش داشتم. شخصاً پیشنهاد می‌کنم یک‌بار ببینید. دنباله‌ای سرگرم‌کننده دیگر، بهتر از قسمت سوم دو قسمت اول فیلم‌ها جدی هستند و رفتارهای موردانتظار نوجوانان در کمپ را نشان می‌دهند، اما مجموعه با قسمت سوم عنصر کمیک و «کمپی» را وارد کرد که تا قبل از بازسازی ۲۰۰۹ تقریباً بخش اعظم سری را تحت‌تأثیر قرار داد. «قسمت چهارم: فصل نهایی» که در ۱۹۸۴ منتشر شد، استثنایی است چرا که خوشبختانه از عناصر کارتونی قسمت سوم چشم‌پوشی می‌کند و برداشت تازه‌ای از همان داستان پایه ارائه می‌دهد. این بار چند جوان برای جشن به خانهٔ تعطیلاتی والدینشان در کریستال لیک می‌روند و با خواهر و برادری از خانه‌ای نزدیک، تریش و تامی جاویس (کیمبرلی بک و کورِی فلدمن) آشنا می‌شوند. سپس جیسون حمله می‌کند! کسی هم در حوالی دریاچه برای انتقام جیسون را تعقیب می‌کند. مثل قسمت سوم، این فیلم در ساحل غربی فیلم‌برداری شد (جنوب کالیفرنیا) و جغرافیا خشک‌تر و متفاوت از دو فیلم اول به‌نظر می‌رسد، اما برای اکثر تماشاگران این موضوع اهمیت چندانی ندارد. مثل همیشه فیلم از جمع‌بندی خوبی از زنان نقش‌آفرین برخوردار است. این‌بار خبری از تنوع قومیِ فیلم قبلی نیست؛ بازیگران زن عمدتاً پنج دختر سفیدپوست و یک مادر کوچک و دوست‌داشتنی‌اند. تریش بهترین قهرمان تا آن زمان است (تا قبل از فیلم بعدی)، سپس سامانتا؛ اما همه‌شان نکات قابل‌توجهی دارند. جمع‌بندی: با وجود عنوانش، قسمت چهارم هرگز «فصل نهایی» نیست. قبل از پایان دههٔ هشتاد، چهار دنبالهٔ دیگر هم ساخته شد! به هر حال این بخش هم سرگرم‌کننده است و شخصیت‌های تازه و قهرمان زن جدیدی معرفی می‌کند. این دنباله معرفی شخصیت تامی جاویس و اشاره‌ای به روح شیاطانی وورهیز را به همراه دارد. مثل فیلم قبلی، قسمت چهارم در جنوب کالیفرنیا فیلم‌برداری شده و جیسون با ماسک نمادینش بزرگ‌تر و تهدیدآمیزتر از قسمت دوم به‌نظر می‌رسد. هرچند فیلم نسبت به قسمت سوم ارتقاء دارد، اما به اثربخشی دو فیلم اول نمی‌رسد—بخش میانی نسبتاً بی‌حادثه است و نمایش جیسون در پردهٔ پایانی کمی ضعیف است، هرچند چهرهٔ بدون ماسکش عالی است. مدت زمان: نسخهٔ معمولی حدود ۹۱ دقیقه و نسخهٔ کامل ۹۷ دقیقه. نمره: B- این نسخه را نسبت به آخرین‌باری که دیدم بیشتر دوست داشتم؛ گاهی کمی کند است اما دست‌کم در مقایسه با قسمت سوم شخصیت‌پردازی بهتر دارد و چند صحنهٔ کُشتِ خوب و خونینی دارد (یکی، مخصوصاً وقتی جیسون از آب بیرون می‌آید، واقعاً مؤثر است). اشکال بزرگ، تدوین ضعیف و مشکلات پشت‌سرِ هم‌نبودن صحنه‌هاست (مثلاً در یکی از سکانس‌ها جیسون در آشپزخانه کریسپین گلاور را می‌کشد و بعد در اتاق‌خواب دختری که گلاور با او بوده را نشان می‌دهد و سپس دوباره برمی‌گردد به همان آشپزخانه) و تداوم ضعیف (حضور سگ خانواده به‌وضوح ناپیوستگی ایجاد می‌کند). با این حال، این قسمت همچنان به‌اندازهٔ کافی سرگرم‌کننده است. امتیاز: 3.25/5