فیلم Friday the 13th Part III 1982

تا امروز هم این قسمت، با ترسناک‌ترین ظاهر جیسون، برجسته باقی مانده است. امتیاز نهایی: ★★½ — نکات زیادی داشت که برایم جذاب بود، اما در کلیت مانند یک اثر موفق عمل نکرد. فیلم تا حدی سرگرم‌کننده است اما جوّی کمیک و بدِ نگارش به آن اضافه می‌شود. دو قسمت اول (۱۹۸۰–۱۹۸۱) حالتی جدی داشتند و وقایع پیش‌آمده در یک کمپ دورافتاده را تا حدی باورپذیر نشان...

تا امروز هم این قسمت، با ترسناک‌ترین ظاهر جیسون، برجسته باقی مانده است. امتیاز نهایی: ★★½ — نکات زیادی داشت که برایم جذاب بود، اما در کلیت مانند یک اثر موفق عمل نکرد. فیلم تا حدی سرگرم‌کننده است اما جوّی کمیک و بدِ نگارش به آن اضافه می‌شود. دو قسمت اول (۱۹۸۰–۱۹۸۱) حالتی جدی داشتند و وقایع پیش‌آمده در یک کمپ دورافتاده را تا حدی باورپذیر نشان می‌دادند، اما از نسخه سوم به بعد عنصری «کمدیِ ارزان» وارد مجموعه شد که تا بازسازی ۲۰۰۹ ادامه یافت. این تغییر لحن برای من چندان آزاردهنده نیست — اصولاً این فیلم‌ها تا حدی غیرقابل‌باورند — اما در «قسمت سوم» مشکل‌ساز است. ترانه تیتراژ آغازین به‌خوبی به بیننده می‌فهماند که با یک فیلم ترسناک کاملاً جدی روبه‌رو نیستیم؛ این مسئله وقتی یک جفت موتورسواری شرور و کاریکاتوری در یک فروشگاه بین‌راهی ظاهر می‌شوند و حدود ۲۵ دقیقه وارد داستان می‌شوند، بیشتر برجسته می‌شود. این هولناک‌بودن کاراکترها آن‌قدر کارتونی است که تماشاگر را از جدی گرفتن تهدید بازمی‌دارد. به‌این‌ترتیب فیلم گهگاه سرگرم‌کننده است، ولی برایم کم‌ارزش‌ترین قسمت مجموعه باقی می‌ماند. نکته دیگر، نویسندگی ضعیف است. مثال‌های واضحی هست: چرا فاکس وارد طویله می‌شود؟ و اصلاً چرا این‌قدر شخصیت‌ها به آن طویله حساس‌اند؟ انگار نویسنده هر بهانه‌ای می‌خواسته برای متمرکز کردن ماجرا روی طویله پیدا کند. یا اینکه چرا ورا شلِی را تنها می‌گذارد و می‌رود بیرون؟ او با نیتی مشخص می‌گوید می‌رود بیرون و برمی‌گردد، اما واقعاً کار خاصی در بیرون انجام نمی‌دهد — چنین بخش‌هایی نشان‌دهنده ضعف در فیلمنامه‌اند. تفاوت قابل‌توجه دیگر این است که علی‌رغم اینکه داستان حوالی کریستال لیک می‌گذرد، فیلم در جنوب کالیفرنیا (سانتا کلاریتا و حوالی ملک ملودی رنچ که طویله آنجا قرار دارد) فیلم‌برداری شده است. جغرافیا خشک‌تر به‌نظر می‌رسد و تضاد محیطی چشم‌گیر است. هرچند می‌توان گفت تغییر محیط ته رنگ تازه‌ای به فیلم می‌دهد، اما موقعیت مکانی یک‌بعدی و متفاوت حس می‌شود. مثل همیشه، فیلم از جمع بازیگران زن متنوعی بهره می‌برد: سه دختر سفیدپوست، یک زن اسپانیایی‌تبار و یک زن سیاه‌پوست که نقش موتورسوار را دارد (فاکس). انتخاب‌ها جذاب‌اند؛ کریس (با بازی دِنا کیمل) احتمالاً نقش اصلی مورد علاقه است، پس از او چیلیِ معتاد به مواد، دبّی و ورا قرار دارند (دِبی یک صحنهٔ بی‌کینی خوب دارد). جمع‌بندی: قسمت سوم در برخی بخش‌ها سرگرم‌کننده است و ارزش تاریخی دارد — ازجمله تغییر لوکیشن به جنوب کالیفرنیا، جیسونی بزرگ‌تر و مقتدرتر نسبت به قسمت دوم و کسب ماسک هاکی نمادین. با این حال، به‌خاطر عناصر بی‌مزه و احیاناً خنده‌دار، فیلمنامهٔ ضعیف و تمرکز زیادی روی همان طویلهٔ لعنتی، برای من کم‌ارزش‌ترین قسمت مجموعه است. مدت زمان فیلم: ۹۵ دقیقه. ارزیابی کلی: نمرهٔ C. یک نظر دیگر: دیدن دوبارهٔ فیلم یادآور شد که چرا در فهرستم جای بالایی ندارد؛ بخش‌هایی را دوست داشتم (به‌ویژه بازیگر اصلی و جیسونِ ماسک‌زده)، اما صحنه‌هایی که برای سه‌بعدی ساخته شده‌اند هنگام تماشای دوبعدی اذیت‌کننده‌اند. نمرهٔ این دیدگاه: ۳.۰/۵.